خانه مشاور

گزارش«بازدید خبرنگار سی‌ان‌ان»(پاملا براون) از «ناو هواپیمابر یو‌اس‌اس آبراهام لینکلن».
«پاملا براون، خبرنگار سی‌ان‌ان»(CNN’s Pamela Brown ) روایتی نصف ونیمه ای از شرایط و روحیه‌ی ناو یو‌اس‌اس آبراهام لینکلن ارائه می‌دهد
پاملا براون، گوینده‌ی سی‌ان‌ان، روایتی مستند از شرایط و روحیه‌ی ناو یو‌اس‌اس آبراهام لینکلن ارائه می‌دهد و ترکیبی از سختی و انعطاف‌پذیری واقعی در میان خدمه را برجسته می‌کند.

«پاملا براون»(گوینده‌ی سی‌ان‌ان)که در ماه ژوئیه به ندرت به ناو یو‌اس‌اس آبراهام لینکلن دسترسی پیدا کرد - روایتی قابل توجه از شرایط و روحیه‌ی ناو هواپیمابر نوشت.

«CNN correspondent Pamela Brown visits the aircraft carrier USS Abraham Lincoln»

براون در مطلبی جامع برای CNN.com، در مورد تجربه‌ی خود صحبت کرد و از پیامک‌هایی که از خدمه‌ی ناو لینکلن دریافت کرده بود، گزارش داد. ناو هواپیمابر - که تقریباً نه ماه است که مستقر شده است - در بحبوحه‌ی داستان‌هایی درباره‌ی شرایط وخیم و حتی گزارش‌هایی مبنی بر تلاش چندین ملوان برای پریدن از عرشه، به موضوع اصلی گفتگو تبدیل شده است.

براون می‌گوید واقعیت آنچه در ناو یو‌اس‌اس آبراهام لینکلن اتفاق می‌افتد، به سادگی آن چیزی نیست که در رسانه‌ها در مورد آن صحبت می‌شود.

یک ملوان گفت: «مدتی است که اطراف کشتی "کپک سیاه" داریم. دیوانه‌کننده است که فکر کنی فقط در صف منتظر غذا ایستاده‌ای یا حتی از حمام بیرون می‌آیی و سقف "کپک "را روی صورت، شانه‌ها، بازوها یا سرت می‌چکاند.»

خبرنگار:من متوجه کپک سیاه گسترده نشدم، اگرچه «سقف چکه می کرد» بیش از یک بار در قسمت‌های مختلف کشتی احساس کردم. نمی‌توانم در مورد شرایط اسکله سربازان وظیفه و حمام‌های آنها صحبت کنم، که مهم است. در ناوهای هواپیمابر شکاف طبقاتی واقعی وجود دارد، جایی که امکانات در اتاق‌های انتظار و فضاهای افسران با آنچه در اسکله عمومی سربازان وظیفه و «قفسه‌های» زیر وجود دارد متفاوت است. همین امر در مورد محل‌های نگهداری غذا نیز صدق می‌کند.

مقامات نیروی دریایی در بیانیه‌ای اعلام کردند که مشکل کپک در کشتی برطرف شده است: در این بیانیه آمده است: «لینکلن مشکل مزمن کپک در دوش‌ها ندارد. ملوانان معمولاً حمام و دوش خود را تمیز می‌کنند و در صورت نیاز پرده‌های دوش را تعویض می‌کنند. اگر کپک یا کثیفی مشاهده شود، خیلی سریع برطرف می‌شود.»

خبرنگار در پیش درآمدگزارشش نوشت:ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن در تاریخ ۳ مارس( ۱۲ اسفند ۱۴۰۴) از مکانی نامعلوم در حمایت از حمله عملیات خشم حماسی به ایران حرکت می‌کند.

من در ۷ جولای( ۱۶ تیر ۱۴۰۵) در «بندر دقم»(عمان) درست زمانی که جنگ با ایران دوباره در حال تشدید بود، وارد ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن شدم. من حتی اولین بازدیدم از ناو هواپیمابر را تمام نکرده بودم که فهمیدم «ایران به سومین نفتکش در تنگه هرمز حمله کرده» و فرماندهی مرکزی ایالات متحده، که استراتژی جنگی پنتاگون را اجرا می‌کند، در حال آماده شدن برای پاسخ است. من اولین عکس زنده‌ام را از عرشه پرواز ظرف یک ساعت پس از سوار شدن گرفتم. یکی از مقامات به من پیام داد: «زمان‌بندی شما بی‌نقص است.»

خانم«پاملا براون»(گوینده‌ی سی‌ان‌ان):چیزی که من را تحت تأثیر قرار داد این بود که بحران - که از زمان آغاز آن در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶(۹ اسفند ۱۴۰۴)منجر به کشته شدن ۱۸ نفر از اعضای سرویس آمریکایی شده است - چقدر کم در عرشه ثبت شده است.

روز بعد «روز پرواز ممنوع» بود و به خدمه زمان استراحت پس از بازدید کوتاهشان از «بندر» را می‌داد. در حالی که آنها این کار را می‌کردند، در اخبار بودند: حملات ایالات متحده به ایران از دیگر دارایی‌های دریایی، افزایش لفاظی‌ها از هر دو طرف در حالی که یک توافق صلح آزمایشی بین ایالات متحده و ایران در حال فروپاشی بود.

توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:درآن زمان رسانه های آمریکایی نوشتند: این حملات با پاسخ متقابل ایران همراه بود که منجر به کشته شدن ۱۸ نظامی آمریکایی و زخمی شدن بیش از ۶۰۰ نفر دیگر در پایگاه‌های آمریکا در کشورهای عربی شد./۵ مرداد ۱۴۰۵

«خانم براون»نوشت: «من این را می‌نویسم چون بسیاری از پوشش‌های اخیر از ناو لینکلن بر شرایط بد و مشکلات سلامت روان متمرکز بوده‌اند - و این داستان‌ها واقعی هستند و مهم هستند.» «من نتوانستم تمام گوشه و کنار کشتی را ببینم یا با تقریباً ۵۰۰۰ خدمه صحبت کنم، اگرچه نیروی دریایی به ما اجازه داد تا بیشتر اوقات با "اسکورت" آزادانه گشت بزنیم و با هر کسی که می‌خواستیم صحبت کنیم. ما همچنین تلاش کردیم تا در مدت زمان کوتاهی که داشتیم، تا جایی که می‌توانستیم ببینیم.»

توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:گزارش CNN از حضور ۳ روزه خبرنگار(پاملا براون) درناو لینکلن

این گزارش در روز یکشنبه ۱۶ آگوست ۲۰۲۶(۲۵ مرداد ۱۴۰۵)منتشرشد واما خانم خبرنگار درطول حضور سه روزه اش تحت نظربوده،نظامیان آمریکایی اورادرکنترل داشت(همراهش بودند) وحتی درقدم زدن، اسکورتش می گردند، انتشاراین مطالب بعداز چک کردن با مسئولین ناو لینلکن بوده است، یعنی طبیعی است که خیلی از گزارشارت منفی(نارسایی ها حذف شده) ونظامیان نمیتوانستندبراحتی مشکلات رامطرح کنند،خیلی ازنظامیان از مصاحبه امتناع کردند، همانطورکه درعکسهای منتشرشده مشاهده می شود،تعدادی که حاضربه مصاحبه شدند خیلی اندک هستند.بااین وجود ازلابلای این گزارش نارسایی های ناو و روحیه درب وداغان نظامیان آمریکا آشکار است.

خبرنگارCNN:«سه روز حضور در ناو لینکلن و ده‌ها گفتگو با ملوانان - چه افسران و چه سربازان وظیفه - چیزی آشفته‌تر از یک لحظه را به من نشان داد.»

بسیاری از ملوانان جوان، که بین ۱۸ تا ۲۳ سال سن دارند، مشاغل بزرگی در اداره کشتی چند میلیارد دلاری دارند. پاملا براون/سی‌ان‌ان
آنچه بارها و بارها مطرح شد، غذا، کمبود آذوقه، کپک یا پست کند نبود - بلکه تمدید نامحدود بود. ملوان دیگری در پیامی به من این موضوع را اینگونه توضیح داد:

«دلیل اصلی بدتر شدن این استقرار این است که قرار نبود ما به اینجا بیاییم و جنگ کنیم... در ابتدا وقتی فهمیدیم که قرار است عملیات جنگی انجام دهیم، قرار بود ۲ هفته باشد. اما متأسفانه این به ۷ ماه تبدیل شد... آنها به ما گفتند که برای کمک به معترضان ایرانی است، سپس به ما گفتند که ما اینجا هستیم تا ایران را از سلاح هسته‌ای خارج کنیم، حالا قرار است از محاصره حمایت کنیم. حتی هدف از انجام این کار هم متناقض است.» او افزود: «این یک ناامیدی بزرگ با تمدیدهای مداوم است که بر عزیزان ما که زندگی خود را تا زمان بازگشت ما در حالت تعلیق نگه داشته‌اند، تأثیر می‌گذارد. کمبود اطلاعات باعث می‌شود چیزی برای گفتن به خانواده‌هایمان نداشته باشیم. که همه اینها را به یک دردسر بزرگ تبدیل می‌کند.»

رهبری به من گفت که پس از دادن امید واهی به ملوانان، عمداً از تعیین تاریخ بازگشت قطعی خودداری کرده‌اند. این احتیاط قابل درک است - و همچنین، به گفته خودشان، بزرگترین منبع اضطراب در کشتی است.

یک ملوان در حال نصب کلاه خود بر روی توپخانه ناو یو اس اس لینکلن. پاملا براون/سی ان ان
یکی از ملوانان، پوزخندی زد و با لبخندی بر لب، رفتاری رایج در طول درگیری‌های نظامی طولانی مدت را از خود نشان داد.

یکی از ملوانان که به دلیل ترس از انتقام نخواست نامش فاش شود، به سی‌ان‌ان گفت: «قبلاً می‌توانستید به فروشگاه کشتی بروید و هر تعداد کالایی که می‌خواهید تهیه کنید، و هر محصول بهداشتی به طور مداوم در دسترس بود.» اکنون محدودیت‌هایی برای خرید وجود دارد و «به سختی می‌توان هیچ محصول بهداشتی را به راحتی در دسترس داشت.»

خودکشی و نجات ملوانان ناو لینکلن

سی‌ان‌ان پیش از این گزارش داده بود که دو ملوان منصوب به گروه ضربت لینکلن در ماه‌های اخیر از عرشه کشتی به پایین پریده‌اند. مقامات آمریکایی گفتند که هر دو زنده نجات داده شدند. طبق گزارش‌های نیروی دریایی تایمز و استارز اند استرایپس، از پریدن دیگران جلوگیری شد.

پدر یکی از ملوانان ناو لینکلن که به شرط ناشناس ماندن با سی‌ان‌ان صحبت کرد، گفت که می‌داند ملوانانی مانند فرزندش برای انجام وظایفشان به نیروی دریایی می‌پیوندند و انجام وظایف در نبرد ذاتاً دشوار است - اما او این سوال را مطرح می‌کند: «چرا زودتر به این وضعیت رسیدگی نشده و آیا می‌توانست از برخی از فشارهای روانی ناشی از استقرار طولانی مدت جلوگیری شود.»

نیروی دریایی در بیانیه‌ای به سی‌ان‌ان گفت: «ما افزایش افکار خودکشی یا اقدام به خودکشی را در ناو مشاهده نکرده‌ایم. ما سلامت هر یک از اعضای ارتش را جدی می‌گیریم و متخصصان مذهبی، پزشکی و سلامت روان را برای ارزیابی و رسیدگی به نگرانی‌ها در صورت بروز، در دسترس داریم.»

یک مقام آمریکایی افزود که نیروی دریایی معتقد نیست که ارتباطی بین مدت زمان استقرار و افکار خودآزاری وجود داشته باشد و حوادث مربوط به افراد در دریا منحصر به این ناوگان نیست.

دونالد ترامپ، رئیس جمهور، روز جمعه در پاسخ به سوالی در مورد مدت زمان استقرار ناو لینکلن، به خبرنگاران گفت که این مدت «به اندازه کافی طولانی نبوده است».

همسر یکی از اعضای ارتش در ناو لینکلن که نخواست نامش فاش شود، روز جمعه به «جیک تپر» از سی‌ان‌ان گفت که رئیس جمهور «قبل از صحبت کردن فکر نمی‌کند» و از او و پیت هگست، وزیر دفاع، خواست که «کمی همدلی» داشته باشند.

او گفت: «در قبال آنچه که در ارتش، کشتی‌هایتان و در جنگتان می‌گذرد، مسئولیت‌پذیر باشید. در جنگتان. این موضوع آزاردهنده است.»