صحن و شبستان حضرت فاطمه زهرا (نجف)
«مهندس حسین لُرزاده»، معمار( ایوان حرم امام حسین)کربلا و «مسجد اعظم قم» و مسجد لرزاده ( خیابان خراسان) ، «معتمد آیت الله سیدحسین بروجردی بود»،درهمه کلنگ زنی های ایشان حضورداشت، لرزاده، متوفی ۲۴ شهریور ۱۳۸۳ در سن ۹۸ سالگی.
«صحن و شبستان فاطمه زهرا حرم امیرالمؤمنین» در شهرنجف در زمینی به مساحت ۶۰٬۰۰۰ متر مربع (طول ۴۰۰ و عرض ۱۵۰ متر) با زیربنای ۲۲۰ هزار متر مربع در ضلع غربی حرم حضرت علی(ع)توسط ستادبازسازی عتبات ایران ساخته شده است.
دکتر هادی انصاری:ستاد بازسازی عتبات ایران، نقش بسزایی ترمیم وتوسعه اعتاب مقدسه داشته،
ازجمله، افتتاح بزرگترین صحن حضرت فاطمه در نجف با مساحت ۲۲۰ هزار مترمربع در پنج طبقه و توسعههای دیگری که در خود صحن صورت گرفته است،مثل رواق ابوطالب که بسیار زیباست، کارگاه گنبد امیرالمؤمنین در ۲۲ آذر ۱۳۹۵ که از کارهای اساسی بعد از سه قرن است.
«گنبد حرم امیرالمؤمنین» ساخته «نادرشاه افشار» در سال ۱۱۵۵ هجری است، حدود ۳۰۰ سال قبل گنبد امیرالمؤمنین نجف را طلا کرده است،طلاهایی را که از هند آورده بود این گنبد و ایوان و منارهها را طلا کرد، البته گنبد ساخته ۱۰۳۸ شاهعباس صفوی با مهندسی «مرحوم شیخ بهایی» است، ادامهدهنده توسعه و ترمیم حرم حضرعلی(ع) ،نوه شاهعباس،یعنی«شاهصفی»(ششمین شاه صفوی) این حرم و بارگاه فعلی را از نظر بنا و ساختمان تمام کردند.
«عبدالقادر بداونی»(مؤلف کتاب منتخب التواریخ)به نقل از کتاب «الانوار العلويه و الاسرار المرتضويه» نقل میکند که وقتی نادرشاه گنبد حرم حضرت امیرالمومنین (ع) را تذهیب کرد، از وی پرسیدند که بالای قبه مقدسه چه نقش کنیم؟ نادر فورا گفت: «یَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَیْدیهِم».
این تاج، برای قرنها روی گنبد حرم مطهر علوی نصب بود تا این که رژیم بعث عراق با بغض و کینهای که از ایرانیان داشت، این اثر ارزشمند و میراث تاریخی را از بین برد.
«ابوالحسن محمد بن الحسین بن موسی» معروف به سید رضی و شریف رضی(گردآورنده نهجالبلاغه)متوفی ۴۰۶(سیدرضی برادر سید مرتضی است).
این تاج، برای قرنها روی گنبد حرم مطهر علوی نصب بود تا این که رژیم بعث با بغض و کینهای که از ایرانیان داشت، این اثر ارزشمند و میراث تاریخی را از بین برد.
توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:افتتاح صحن و شبستان حضرت زهرا(س)،در جوار حرم امیرالمؤمنین(ع) در «شهرنجف» کشور عراق ۲۶ آذر ۱۴۰۴ در زمینی به مساحت ۶۰٬۰۰۰ متر مربع (طول ۴۰۰ و عرض ۱۵۰ متر) با زیربنای ۲۲۰ هزار متر مربع در ضلع غربی حرم حضرت علی.
«صحن حضرت زهرا درنجف» در زمینی به مساحت ۶۰٬۰۰۰ متر مربع (طول ۴۰۰ و عرض ۱۵۰ متر) با زیربنای ۲۲۰ هزار متر مربع در ضلع غربی حرم طراحی شده است. کلنگ احداث آن در سال ۱۳۹۰ به زمین زده شده بود.
«دکتر هادی انصاری» گفت: در اینجا یادی کنم ازپدر مرحومم«آیتالله شهیدحاج احمد انصاری قمی»، این قصه مربوط به سال ۱۳۸۴هجریقمری است، یعنی چیزی حدود ۵۱ سال قبل، مرحوم «مهندس لُرزاده» به نجف آمدند، مرحوم پدر من دست در ترمیم اعتاب مقدسه داشتند که ابتدا مسجد خضراء که محل درس مرحوم آیتاللهالعظمی خوئی و یکی از مراکز مهم و کلیدی حوزه نجف بعد از مسجد هندی به شمار می آید.
توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:«مهندس حسین لُرزاده»، معمار( ایوان حرم امام حسین)کربلا و «مسجد اعظم قم» و مسجد لرزاده ( خیابان خراسان) ، «معتمد آیت الله سیدحسین بروجردی بود»،درهمه کلنگ زنی های ایشان حضورداشت، لرزاده، متوفی ۲۴ شهریور ۱۳۸۳ در سن ۹۸ سالگی./پایان.
«دکتر هادی انصاری»:مرحوم پدرم با مهندسی حسین لرزاده که شخصیت معروف دوران خود بودند این نقشه را کشیدند.
دکترانصاری گفت:مرحوم پدرم «صحن کمیل» را گسترش دادند، آن زمان «کمیل»متوفی(۸۲ ق) فقط یک«قبر»ی بود وسط بیابان که مرحوم پدرم آقای لرزاده را بردند و خاطرم است که من بچه بودم دنبالشان میرفتند. آنها نخی در دست گرفته بودند و میخواستند پودر آهک بریزند که دیوار بکشند، دو متر میرفت و پدرم میگفت برو دورتر، مدام میگفت برای چه وسط بیابان و پدرم میگفت باز هم دورتر و دورتر برو. وقتی الان وارد صحن کمیل میشوم، میگویم که عجب، پدرم در آن زمان چه دیدگاهی داشت، آن زمان همه میخندیدند که این قبر در وسط بیابان چه اثری دارد که بزرگش میکنید؟
«مزار کمیل بن زیادنخعی » در منطقه «الحنانه»در شهر نجف در مسیر نجف به کوفه در منطقه ثَویّه نزدیک «مسجد حنّانه» واقع است.
پدر من هم هر قدر فعالیت کردند اداره اوقاف عراق آن هنگام اجازه ندادند. چنین محدودیتهایی وجود داشت، بنابراین در حال حاضر «اعتاب مُقدّسه» نیاز به گسترش و توسعه فراوانی دارد. الان در یک زیارت اربعین میلیونها نفر از ایران و سایر کشورهای جهان، مسلمان و غیرمسلمان و غیرشیعه، مسیحی و غیرمسیحی همه به عراق میآیند. باید جایی باشد که ضمن آبرومندی بتوانند امکاناتی را در اختیار زائر و مهمان خودشان قرار دهند.
«عتبات کجاست»؟
«عَتَباتِ عالیات» یا «اَعتاب مُقدَّسه» ، به اماکن مذهبی و «قبور ائمه»(امامان شیعه)در کشور عراق گفته می شود.
«مهندس حسین لرزاده کیست؟»
لرزاده معمار از زبان خودش:در سال ۱۳۰۴، طرح اولیه بنای آرامگاه فردوسی پایهریزی شد.درپی انتخاب معمار برای این طرح بزرگ ملی شدند،درنهایت در سال ۱۳۰۷ از فرانسه معماری آوردند«آندره گُدار».
آقای «مهندس آندره گداری» باهزینه های سنگینی که دردست دولت گذاشته بود،دست به کارشد واما وقتی«ذکاءالملک فروغی»(نخست وزیر ایران)، که همزمان ریاست انجمن آثار ملی را هم برعهده داشت، بعداز مدتی که از کارمهندس فرانسوی گذشت، به دیدن مقبره فردوسی رفت،باکمال تعجب مقبره فردوسی که از طرح «اهرام مصر»شبیه سازی شده بود، برآشفته شده و گفت: «اهرام مصر چه ارتباطی با شاعر ایرانی دارد؟!» و عذر آقای مهندس اروپایی راخواست، تصمیم گرفتند ازیک معمار ایرانی برای طراحی مقبره فردوسی استفاده کند.
پس از جلسات متعدد مشاوره، یک معمار ایرانی انتخاب شد.این معمارکسی غیراز «حسین لرزاده» ۲۶ ساله نبود.
علت انتخاب مهندس لرزاده بخاطر طراحی مجلس شورای ملی بود.
«مجلس شورای ملی در ۱۰ آذر ۱۳۱۰ دچار حریق شد»که تا ۱۵ آذر ۱۳۱۰ سه بار آتش سوزی اتفاق افتاد.
خاطرات استاد حسین لرزاده: «مجلس شورای ملی آتش گرفته بود و قسمتی از آن سوخته بود. همین بود که سر و کله "قربان قصری معمار" پیدا شد تا مرا ببرد "عمارت محروقه" را تعمیر کنم. پس از آتش گرفتن مجلس، برای تعمیرات، "قربان قصری" گرفتار مهندسی شده بود به اسم "مسیو فورد"( فرانسوی)».
استاد لرزاده درادامه می گوید:به دستور «قربان قصری معمار»، ساختن سقف «سالن بزرگ تنفس» را شروع کرده بودند. وقتی که مرا بردند، "مسیو فورد"، سقفی ساخته بود فلزی و هر چه به او گفته بودند که این "اسکلت ضعیف است"، قبول نکرده بود و طاق را زده بود.»
حسین لرزاده:من هم که رسیدم، همین را به او گفتم اما قبول نکرد،مدتی که گذشت، «سقف شکم برداشت» داشت خراب میشد و میریخت، «مهندس فورد» هم قبول نمیکرد که کار، خراب است. انگار غرورش بود که داشت فرو میریخت. و شکایت کرده بود که "اینها مرا نمیخواهند و از کارم عیب میگیرند"، اما سقف دیگر شکاف برداشته بود. در جلسهای که تشکیل شد، چند نفر وکیل مجلس بودند و «قربان قصری» و« من»(حسین لرزاده)..
لرزاده معمار:دیگر کار از کار گذشته بود، باید فکر چاره میشد. کار را سپردند به من. گفتم که از سابقه کار خبر ندارم ولی خطر، حتمی است. نمیخواستند ساختمان را خراب کنند، باعث آبروریزی میشد. به من گفتند که نمیخواهیم کار ساخته را خراب کنیم.
حسین لرزاده معمار:گفتم بدون تخریب، از فرو ریختن سقف جلوگیری میکنم به شرط آنکه اختیار تام داشته باشم. اختیار تام دادند. لوازم که آماده شد، وسط سقف را چوب زدم و از پشت شروع کردم به زدن خرپا»
یک خرپای چوبی زیر سقف زد. بعد از نصب خرپا، با جک، سازه فلزی را بالا بردند و سقف، ۲۰ سانتیمتر بالا رفت و فضا برای انجام تعمیرات فراهم شد؛ آن هم بدون تخریب سازه قبلی.«مهندس فورد، حیرت کرده بود. باور نمیکرد که از عهده کار برآیم. گفته بود اگر لرزاده این سقف را بالا ببرد، من دیگر ایران نمیمانم. من سقف را بالا بردم و مهندس هم به قولش وفا کرد و از ایران رفت».
لرزاده ۲۶ ساله در سال ۱۳۱۱ مأمور ساخت مقبره فردوسی شد. ذکاءالملک فروغی در بازدیدی که از محل مقبره داشت، به لرزادهگفته بود: «باید مقبره را به سبک ایرانی هخامنشی بسازی.» لرزاده ، ابتدا «پرسپکتیو»طرحی بهصورت ماکت آماده کرد تأییدنخست وزیررا گرفت و شروع به کار کرد.
مقبره فردوسی در مدت ۱۸ ماه تکمیل و برای جشن هزاره فردوسی در سال ۱۳۱۳ آماده شد.
مهندس حسین لرزاده درخاطراتش نوشت:«مرا احضار کردند. با لباس کار به آنجا رفتم و به سؤالات آنها پاسخ دادم و مورد تشویق نخستوزیر، ذکاءالملک فروغی قرار گرفتم.»
مشاوره-روانشناسی