خانه مشاور

«پل عراق رشت» ازسازه های (دوران قاجار)می باشد، این پل «تنهامعبرخروجی» مردم رشت به استانهای دیگر،ازجمله قزوین وزنجان وتهران بود،همچنین تنهادروازه ورودمردم استانهای مذکوربه رشت بود

علت نامگذاری این پل به«پل عراق»این بودکه رشتی هابه مردم بیگانه ای که وارد رشت می شدند«عراقات» و«عراقیات»می گفتند و این پل ، «پُل عراقات» یا«پُل عراقیات»نامیده می شد که بمرور نام این پل«پل عراق»گفته شد.

البته بطورمشخص نام«عراقیات» به مردم رودبارولوشان ومنجیل وطارُم وروستانشینان این مناطق اطلاق می شد که محصولات باغی ودرختی خودرا به اطراف پل عراق برای فروش می آوردند.

تاریخچه پل عراق رشت

«پل عراق» که در عصر قاجار ساخته شده بود، در حقیقت دروازه رشت بود.

«پل عراق رشت» ازسازه های دوران قاجارمی باشد، این پل «تنهامعبرخروجی» مردم رشت به استانهای دیگر،ازجمله قزوین وزنجان وتهران بود،همچنین تنهادروازه ورودمردم استانهای مذکوربه رشت بود.

وجه تسمیه پل عراق

علت نامگذاری این پل به«پل عراق»این بودکه رشتی هابه مردم بیگانه ای که وارد رشت می شدند«عراقات» و«عراقیات»می گفتند و این پل ، «پل عراقات» یا«پل عراقیات»نامیده می شد که بمرور نام این پل«پل عراق»گفته شد.

همانطورکه اعراب به مردم ایران(غیرعرب)«عجم» می گفتند،مردم رشت هم به افرادغیررشتی(عراقی وعراقی ها،عراقات ،عراقیات)می گفتند.

البته بطورمشخص نام«عراقیات» به مردم رودبارولوشان ومنجیل وطارُم واهالی این مناطق اطلاق می شد که محصولات باغی ودرختی خودرا به اطراف پل عراق برای فروش می آوردند.

پل عراق(رشت)زیرپل

پلی در شرق شهر رشت(پل عراق) با یکصد سال قدمت

با نام‌ها و اسامی متفاوتی

«پُل عراق» تا اواسط دوره پهلوی اول ، «دروازه رشت به تهران» محسوب می‌شد.

این پل دردوره پهلوی بازسازی ودر سال ۱۳۹۰ کاملاً تخریب وتعریض شد.

توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر: خانم«مادام کارلا سرنا»(جهانگرد ایتالیایی) که درسال۱۸۸۱ میلادی(۱۲۶۰ شمسی) واردرشت شده است نوشت: «برج مدوری که در سمت چپ « پل عراق» نمایان است، علاوه براینکه موجب استحکام این سازه است،راهنمایی مسافران در هوای مه‌آلود و اغلب بارانی این منطقه(رشت)بوده است.

پل عراق رشت «کارت پستال»دراروپا

جهانگرد ایتالیایی درخاطراتش می نویسد: آجرکاری‌های زیگزاگی روی برج، ظرافت و زیبایی خاصی به ساختمان پل می‌بخشید که همواره در کنار دیگر خصوصیات بنا توجه ویژهٔ رهگذرانش را جلب می‌کرد؛ توجهی که باعث شده این عکس به کارت پستال تبدیل شود و نه از ایران، بلکه از روسیه به مقصد انگلستان ارسال شود.

وی نوشت:درخت کوچکی که بر بالای این برج نیمه ویران روییده شگفتی های طبیعت برای زیبا‌تر جلوه دادن این سازه(پل عراق) در ایران است.

روخانه ای که پل عراق برروی آن ساخته شده است درزمانهای گذشته محل ماهیگیری،شنا وشست وشوی لباس وفرش توسط خانمهای این محل بود.

آب این رودخانه به رودخانه زرجوب(لب آب) وپل بوسار(اول مسیرجاده پیربازار) ومرداب انزلی می ریزد.

«علی دربندی»متولد ۱۳۳۷ که متولداین محل هست ازخاطراتش می گوید:

درندی گفت:درزیراین پل چندتاچمشه بودکه آب فواره می زد وما روی یکی ازآنها لوله پولیکا کوتاهی نصب کرده بودیم برای سهولت دراستفاده ازآب.

این محلی که دروسط رودخانه می بینید(آب کاکایی ها نشسته اند»سنگ فرش بود وزنهابرروی آن می رفتند وظروف وفرش هایشان(حصیروگلیم وپتو)رامی شستند.

باغ حاتم نزدیک خانقاه نعمت اللهی رشت.

«علی دربندی» گفت:درزیرهمین BTS مخابراتی «ورودی دباغیان» یک راه پله ای بود با4 پله که توسط آن بایدمی رفتیم به رودخانه.

اینجا«یخچال طبیعی»(محل انباشت برف انبوه)بود.که آب خنک بهاروتابستان راتأمین می کرد.

«علی رهنما»(متولد ۱۳۴۲)که زادگاهش درهمین محل است می گوید:مغازه ام تادهه اول انقلاب«شعبه نفت»(محل فروش نفت)بود.

«هادی مطیعی»ازپیرمردهای این محل گفت:این جا محل مأنوروحاکمیت روسهابود،(گاراژ)ومغازه های اطراف این میدان را روسهاساخته اند که برای فعالیتهای کارکنان وعوامل خودشان بود.

وی گفت یک زمانی حامیان روس(حزب توده)مجسمه رضاشاه راکندند وبه رودخانه انداختند.

اولین اتوبوس درایران،دررشت فعالیت کرد درزمان مظفردین شاه

«خانم کارلاسرنا»(Madam Carla Serena)کیست؟

این جهانگرد ایتالیایی نیز، مانند همه مسافرانی که از رشت می‌گذشتند،، کنار پل عراق می‌ایستد و از استحکام پل و زیبایی آجرکاری‌های برج آن به شگفت می‌آید.

«خانم کارلاسرنا» با سفرهای گسترده ای که او را به سوئد و روسیه و پس از آن به جنوب و شرق ترکیه و سوریه برد، به مأموریت خود افزود. در اواخر نوامبر ۱۸۷۵، کارلا در قسطنطنیه بود – و تصمیم گرفت از طریق دریای سیاه، گرجستان و روسیه به انگلستان بازگردد، به امید رسیدن به سال نو، ۱۸۷۵. این طرح بسیار بیش از حد خوش بینانه بود – و در واقع، او برنامه های خود را با تمرکز بر اکتشاف طولانی در گرجستان تجدید نظر کرد.

حتی خلاصه ای کوتاه از سفرهای او نشان دهنده سرسختی و موفقیت اوست. او در ژانویه ۱۸۷۵ در پوتی فرود آمد، به تفلیس رفت و سپس به ایمرتی رفت و در کوتایسی اقامت کرد. سپس به مغولستان، با اقامت در زوگدیدی از تفلیس، و به سامورزاکانو و آبخازیا(گرجستان) گزارش کارلا فاقد یک ستون زمانی مشخص است، اما در اواخر سال ۱۸۷۶ به نظر می رسد که او از طریق دریا از سوخومی به یالتا و کریمه رفته است. پس از آن (و باز هم هیچ زمانی ارائه نمی کند)، او از طریق سیمفروپل(کریمه)، روستوف و ولادیکاوکاز سفر کرد تا از طریق تنگه دارال دوباره وارد گرجستان شود. او سپس از بزرگراه نظامی گرجستان به سمت تفلیس رفت.

او گزارش می دهد که در ژانویه ۱۸۷۷ در تفلیس بوده و برای عزیمت به کاختی آماده می شود. پس از سه ماه سفر در سراسر کاختی، او به تفلیس بازگشت. او سپس برای بدترین جنگ روسیه و ترکیه در ایران اقامت گزید، قبل از پذیرفتن دعوت برای بازدید از گوریا، از طریق گوری، برجومی و آخالتسیخه بازگشت تا در اکتبر یا نوامبر ۱۸۸۱(آبان ۱۲۶۰) به تفلیس وازآنجا به ایران سفرکرد. و متعاقباً به یونان رفت ودرسال ۱۸۸۴ میلادی(۱۲۶۳شمسی) در ۶۰ سالگی براثر بیماری وبا درگذشت.

ورود خانم«کارلا سرنا»(جهانگرد ایتالیایی) به ایران:۱۸۸۱ میلادی(۱۲۶۰ شمسی) واردایران شد