بحران مالی ۲۰۰۷-۲۰۰۹آمریکا
بانک مرکزی آمریکا (فدرال رزرو)
بانک «فدرال رزرو» سیاست‌های پولی آمریکا را تعیین می‌کند، کمیته ای متشکل از ۱۲ عضو است که ۷ تن از آن‌ها برای مدت ۱۴ سال توسط رییس‌جمهور ایالات متحده آمریکا منصوب می‌شوند. به این ترتیب که هر دو سال و در ژانویه یکی از این اعضاء که دوره‌اش به پایان رسیده جای خود را به کسی می‌دهد که به پیشنهاد رییس‌جمهور و تایید سنا انتخاب می‌شود.

اختلال در فعالیت‌های اقتصادی چین موجب شده تقاضا برای نفت حدود چهار میلیون بشکه در روز کاهش یابد. در دوران وقوع بحران مالی در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹میلادی(۸۷،۱۳۸۶) این رقم پنج میلیون بشکه در روز بود.
 در دوران بحران مالی چه اتفاقی، علل و ریشه‌های وقوع بحران مالی و هزینه‌های آن مورد بررسی قرار گرفته است.
بحران مالی سال ۲۰۰۸، بدترین فاجعه اقتصادی از زمان رکود بزرگ در سال ۱۹۲۹میلادی(۱۳۰۸شمسی) محسوب می‌شود. با وجود تلاش‌های «فدرال‌رزرو» و وزارت خزانه‌داری در آمریکا، رکود در نهایت رخ داد و دو سال طول کشید.


افزایش میزان وام‌های مسکن دراز مدت در آمریکا، منجر به افزایش قیمت مسکن شد، بطوریکه قیمت مسکن دربین سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۶ (۱۳۸۵ تا ۱۳۷۶ )حدود ۱۲۴% افزایش پیدا کرد. برخی از وام گیرندگان از فرصت استفاده کردند تا با افزایش سرمایه خود (مسکن) بتوانند با قراردادن آن به عنوان وثیقه، وام بیشتری با بهره پائین دریافت کنند.
ولی افزایش ساخت مسکن باعث ایجاد مازاد تولید برمصرف و در نتیجه کاهش قیمت مسکن شد. این موضوع باعث شد که در یافت کنندگان وام نه تنها نتوانند بدهی خود را بپردازند، بلکه املاک آنها نیز که به عنوان وثیقه در نظر گرفته شده بود، فروش نمی‌رفت.

در ژانویه ۲۰۰۸(دی ۱۳۸۶) موجودی خانه‌های فروش نرفته به بالاترین مقدار از سال ۱۹۸۱میلادی( ۱۳۶۰شمسی) رسید، یعنی حدود چهار میلیون خانه، شامل ۲.۹ میلیون خانه خالی ازسکنه.دشواری‌های ایجاد شده برای دو شرکت عظیم اعطای وام مسکن، در آمریکا، یعنی شرکت‌های« فنی می» و «فردی مک» و با اعلام ورشکستگی بانک لمن برادرز و همچنین رقیب آن، موسسه «مریل لینچ» و بانک «واشنگتن موچوال»  و ... شوک اقتصادی جدیدی به بازارهای آمریکا و اقتصاد جهانی وارد کرد. 
*
افزایش میزان وام‌های مسکن بلندمدت، منجر به افزایش قیمت مسکن شد به گونه‌ای که قیمت املاک و مستغلات در فاصله سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۶ حدود ۱۲۴ درصد افزایش یافت.
ه تدریج علائم ناتوانی برای بازپرداخت وام‌های درجه دو دیده می‌شد.
تا آن زمان هیچ‌گاه قیمت‌ها در بازار مسکن داخلی کاهش نیافته بود. در تابستان ۲۰۰۷ به دلیل اینکه تعداد‌ وام‌های اعطاشده بسیار زیاد بود و بازگشت سرمایه محدود، بانک‌ها با چالش جدی در تامین نقدینگی مواجه شدند و برخی حتی اعلام ورشکستگی کردند. ارائه اعتبارات بدون بهره و بدون پیش‌پرداخت متوقف شد. نرخ بهره برای انواع وام‌ها از جمله وام‌های شرکتی و همچنین وام‌های مصرف‌کنندگان به طور چشمگیری افزایش یافت.
برخی از وام‌گیرندگان از فرصت استفاده کرده بودند تا با افزایش سرمایه خود یعنی مسکن بتوانند با قرار دادن آن به عنوان وثیقه برای وام بیشتر با بهره پایین اقدام کنند. اما افزایش ساخت مسکن باعث ایجاد مازاد تولید بر مصرف و در نتیجه کاهش قیمت مسکن شد. این موضوع موجب شد که دریافت‌کنندگان وام، نه تنها نتوانند بدهی خود را بپردازند بلکه املاک آنها هم که به عنوان وثیقه در نظر گرفته شده بود، فروش نرود. در ژانویه ۲۰۰۸ (دی ۱۳۸۶)موجودی منازل فروش‌نرفته به بالاترین میزان خود از سال ۱۹۸۱ یعنی حدود ۲٫۹ میلیون منزل خالی از سکنه رسید.

بحران مالی در واقع از ماه مارس ۲۰۰۸(اسفند ۱۳۸۶) شروع شد؛ زمانی‌که با اعلام ورشکستگی بانک« لمان برادرز» مشکلات دو شرکت عظیم اعطای وام مسکن (شرکت‌های فی‌می و فردی‌مک) ظهور کرد و شوک اقتصادی جدیدی به بازارهای مالی در آمریکا و جهان وارد آمد.

فدرال‌رزرو و خزانه‌داری آمریکا برای جلوگیری از سقوط بازارهای مالی در مجموع ۱۸۲ میلیارد دلار به موسسات مالی وام اعطا کردند.

اگرچه تلاش‌های بانک مرکزی، مانع فروپاشی مالی شد، اما ورشکستگی شرکت‌ها و بانک‌های بین‌المللی رکود شدیدی را به وجود آورد که آخرین بار اوایل دهه ۱۹۸۰ رخ داده بود. سهام بیش از ۵۰ درصد کاهش یافت و بازارهای دیگر هم با افت شدیدی مواجه بودند.

علی‌رغم آنکه بحران مالی در ماه‌های آغازین سال ۲۰۰۹(بهمن ۱۳۸۷) تا حدودی رفع شد اما بازار مسکن همچنان با روند کاهشی مواجه بود. بیکاری به بیش از ۱۰ درصد رسید.
در سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۰۹(بهمن ۱۳۸۷) ایالات متحده موفق شد رشد قابل توجهی در تولید ناخالص داخلی خود ایجاد کند و به دنبال آن درآمد شرکت‌ها بیش از ۱۰۰ درصد افزایش یافت.