خانه مشاور

تفاوت کشاورز با زارع چیست؟

وَمَثَلُهُمْ فِي الْإِنجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَىٰ عَلَىٰ سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗ وَعَدَ اللَّـهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْهُم مَّغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِيمًا ﴿٢٩فتح﴾

«زُرّاع»چیست؟زراع کیست؟

چون زراعتى هستند كه از شدت بـركـت پـيـرامـونش جوانه هايى مى زند و آن جوانه ها هم كلفت مى شود و مستقيم بر پاى خود مى ايستد به طورى كه برزگران را به شگفت مى آورد.

كلمه«زُرّاع» جمع«زارع» است.

«شـطـاء» به معنى(بچه مرغ،وجوجه،جوانه) جوانه گیاه است ، جوانه هائى كه از پائين ساقه و كنار ريشه ها بيرون مى آيد.

«آزر» از ماده-موازره- به معنى معاونت و تقویت و کمک است .

فَاسْتَغْلَظَ«استغلظ »از ماده-غلظت- به معنى سفت و محكم شدن است .

«سوق» جمع -ساق است/به معنای ساق پا و ساقه گیاه
استوى على سوقه- مفهومش اين است به حدى محكم شده كه بر پاى خود ايستاده  است .
تـعـبـيـر«يـعـجـب الزراع» يـعنى به حدى از نمو سريع و جوانه هاى زياد، و محصور وافـر، رسـيـده ، كـه حـتـى كـشـاورزانـى كـه پـيـوسـتـه بـا ايـن مسائل سر و كار دارند در شگفتى فرو مى روند.

«يـعـجـب الزراع» يـعنى به حدى از نمو سريع و جوانه هاى زياد، و محصور وافـر، رسـيـده ، كـه حـتـى كـشـاورزانـى كـه پـيـوسـتـه بـا ايـن مسائل سر و كار دارند در شگفتى فرو مى روند.

علت تشبیه جامعه اسلامی به مزرعه کشاورزی

درتفسیرنمونه: در انجيل آمده نيز پنج وصف عمده براى مؤ منان و ياران مـحـمـد (ص) ذكـر شده است (جوانه زدن - كمك كردن براى پرورش - محكم شدن - بر پاى خود ايستادن - نمو چشمگير اعجاب انگيز).

«مثل» مؤمنين مثل زراعت و گياهى است كه از كثرت بركت جوانه هايى هـم در پـيـرامون خود رويانده باشد، و آن را كمك كند تا آن نيز قوى و غليظ شده، مستقلا روى پاى خود بايستد، بطورى كه برزگران از خوبى رشد آن به شگفت درآمده باشند.

چون زراعتى هستند كه از شدت بـركـت پـيـرامـونش جوانه هايى مى زند و آن جوانه ها هم كلفت مى شود و مستقيم بر پاى خود مى ايستد به طورى كه کشاورزان را به شگفت مى آورد (مؤمنين نيز اين طورند)، اين بـراى آن اسـت كـه كـفـار را به خشم آورد.

خدا به اینگونه «مؤمنان» وعده مغفرت و اجرى عظيم داده است.

تـوصـيـف آنـهـا در انجيل همانند زراعتى است كه جوانه هاى خود را خارج ساخته ، سپس به تقويت آن پرداخته ، تا محكم شده و بر پاى خود ايستاده است ، و به قدرى نمو و رشد كرده و پربركت شده كـه زارعـان را بـه شـگـفـتـى وامـى دارد (و مـثـلهـم فـى الانجيل كزرع اخرج شطاه فازره فاستغلظ فاستوى على سوقه يعجب الزراع .

کشت،از درون زمین است،عقیده نیز از درون انسان است.

کشت،در محیط مناسب رشد می کند،جامعه اسلامی هم نیاز به زمینه های مناسب دارد.

کشت،دارای رشد طبیعی و تدریجی و اصیل و ثابت است،رشد امت اسلامی نیز مراحل و ثبوت و اصالت دارد.

 «سِیماهُمْ فِی وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ» و هم به استواری و ریشه دار بودن عقیده در دل و جان مؤمن که همواره در حال رشد و گسترش است.

کَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ ...

انجیل متی :بار دیگر مثلی برای ایشان زد و گفت:ملکوت آسمان مثل دانه خردلی است که شخصی گرفته در مزرعه خویش بکارد.هر چند دانه خردل از سایر دانه ها کوچکتر است،ولی چون نمو کند،بزرگ ترین بقول(سبزیجات)و درختی می شود چنان که مرغان هوا در شاخه هایش آشیانه می گیرند

ترجمه کل آیه:

مـحمد رسول خدا است و كسانى كه با او هستند عليه كفار شديد -شدت عمل بخرج می دهند- و در بين خود رحـيـم و دلسـوزنـد، ايـشـان را مـى بـيـنـى كـه هـمـواره در ركـوع و سـجـودنـد و در طـلب فـضـل و رضـوان خـدايـنـد. عـلامـتـشان در رخسارشان از اثر سجده نمايان است، اين وصف ايـشان است در تورات و اما وصف آنان در انجيل اين است كه چون زراعتى هستند كه از شدت بـركـت پـيـرامـونش جوانه هايى مى زند و آن جوانه ها هم كلفت مى شود و مستقيم بر پاى خود مى ايستد به طورى كه برزگران را به شگفت مى آورد (مؤمنين نيز اين طورند)، اين بـراى آن اسـت كـه كـفـار را به خشم آورد، خدا به كسانى كه ايمان آورده و از آن بين به كسانى كه اعمال صالح هم مى كنند وعده مغفرت و اجرى عظيم داده است.

علامه طباطبایی(المیزان):ايـن آيـه خاتمه سوره است و پيامبر را توصيف مى كند، و نيز آنهايى را كه با اويند(و الذين معه) به اوصـافـى مـى سـتـايـد كـه در تـورات و انـجـيـل سـتـوده. و مؤمنـيـن را كـه عـمـل صـالح انـجـام داده انـد وعـده جـمـيـل مـى دهـد. ايـن آيـه مـتـصـل بـه آيـه قـبـل اسـت ؛ چـون در آن آيـه مـى فـرمـود كـه او رسول خود را به هدايت و دين حق فرستاده است.

درسوره حدید «کشاورزان» راباصفت پوشاننده معرفی می کند«کُفّار» که دانه ها-بذر-رادرزمین می کارد(خاک را روی آن می پوشاند.

اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَیَاةُ الدُّنْیَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِینَةٌ وَتَفَاخُرٌ بَیْنَکُمْ وَتَکَاثُرٌ فِی الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ کَمَثَلِ غَیْثٍ أَعْجَبَ الْکُفَّارَ نَبَاتُهُ ثُمَّ یَهِیجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ یَکُونُ حُطَامًا ۖ وَفِی الْآخِرَةِ عَذَابٌ شَدِیدٌ وَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللَّـهِ وَرِضْوَانٌ ۚ وَمَا الْحَیَاةُ الدُّنْیَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ ﴿٢٠حدید﴾

کساورزان را«کُفّار»می گویند،چون «کشاورزان »آن دانه هایی که درخاک پنهان کرده بودندحالا رشدکرده ومثمرشده اندازمحصولات باغ خود به «هیجان» درمی آیند،«متعجب می شوند»..

توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:تفاوت کشاورز(کُفّار)با «زارع»این است، کشاورز به آن زارعینی گفته می شود که حوزه زراعتشان به کشت دانه وبذراست ،که بایدبذررادرخاک پنهان کنند-رویش راباخاک بپوشانند-تاآن بذرجوانه بزند ورشدکند ولی زارع به هرنوع ازکارهای زراعت می گویند،اگرچه هر۲نوع (زارع وکشاورز)درباغ ومزارع کار-کشت وزرع-می کنند.