۱- دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا

۲- جان بولتون، مشاور امنیت ملی دونالد ترامپ

۳- ?

۴- شینزو آبه، نخست‌وزیر ژاپن

۵- یاسوتوشی نیشیمورا، معاون نخست‌وزیر ژاپن

۶- آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان

۷- امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه

۸- ترزا می، نخست وزیر بریتانیا

۹- لری کادلو، رئیس شورای اقتصاد ملی آمریکا

۱۰-نفرپشت سر ترامپ- جاستین ترودو نخست وزیر کانادا

انتشار این عکس برای اولین بار در اینستاگرام  صدر اعظم آلمان، آن را واجد معانی ثانویه‌ای می‌کند که عموماً به زبان بدن ترامپ و مرکل اشاره دارند که از غیردوستانه بودن فضا و تنش میان آمریکا و اعضای اجلاس حکایت می‌کند.

اما فارغ از خوانش‌های «نمادین» از عکسی که آنگلا مرکل بعد از نشست سران اقتصادهای بزرگ جهان (موسوم به اجلاس جی-۷) در اینستاگرامش منتشر کرد و گذشته از رمزگشایی از این نمادها، حالا این کشورهای «متحد» بر سر منافع کشورشان به اختلاف خورده‌اند و سیاست‌های جدید ترامپ را زمینه‌ساز «جنگ تجاری» تلقی می‌کنند.

گرچه کشورهای عضو جی-۷ یعنی فرانسه، آلمان، انگلیس، ایتالیا، کانادا و ژاپن متحدان سنتی ایالات متحده محسوب می‌شوند اما تصویر منتشرشده با واقعیت امروزشان همخوانی دارد و دلیل اصلی انتشار گسترده‌ی آن و واکنش‌های افکار عمومی، رسانه‌ها و حتی چهره‌های سیاسی، همین تطابق معنادار است؛ تطابقی که بدون شک با هوشمندی تیم رسانه‌ای دولت آلمان ایجاد شده تا فضای سنگین جهانی علیه سیاست‌های آمریکا را از طریق صف‌بندی قدرت‌های جهانی در یک سوی میز و انزوای آمریکا در آن سوی میز، نمایان‌ کند.

پشت این عکس چه خبر است؟

ترامپ به این مفتخر است که توانسته در دو سال ریاستش بر دولت ایالات متحده، نرخ بیکاری را کاهش دهد و این دست‌آوردی است که او حتی به قیمت سرشاخ‌شدن با قدرت‌های بزرگ اقتصاد جهان، حاضر نیست آن را از دست بدهد. با توجه به رابطه‌ی مستقیم تولید و اشتغال، ترامپ برای حفظ دست‌آورد خود تصمیم گرفته سر راه واردات، مانع‌تراشی کند.

وزیر بازرگانی ایالات متحده، دهم خرداد رسماً اعلام کرد تعرفه‌ی واردات فولاد و آلومینیوم برای اتحادیه اروپا، کانادا و مکزیک افزایش خواهد یافت. این افزایش، ۲۵ درصد برای فولاد و ۱۰ درصد برای آلومینیوم در نظر گرفته شده که بیشتر از همه دامن کانادا و اتحادیه‌ی اروپا را خواهد گرفت که هر کدام ساالانه نزدیک به ۵۰۰ میلیون دلار از صادرات فولاد به آمریکا درآمد دارند. بعد از اینها کره‌ی جنوبی که حدود ۳۰۰ میلیون دلار و مکزیک که حدود ۲۵۰ میلیون دلار از این محصول به آمریکا صادر می‌کنند از این قانون جدید ضرر می‌کنند. گرچه این سیاست هم تیغی دولبه است که می‌تواند آمریکا را با کمبود مواجه کند و تا زمان افزایش تولید این محصولات در داخل این کشور، صنایع بزرگ آن را با چالش‌های جدی روبه‌رو کند.

این وضع قطعاً مطلوب کشورهای صادرکننده‌ی فولاد و آلومینیوم نیست و کاهش درآمد و افزایش بیکاری را برای آنها در پی خواهد داشت. مانفرد وبر عضو کمیسیون اروپا در واکنش به سیاست جدید ایالات متحده، در توییترش  نوشت: «اروپا دنبال جنگ تجاری نیست اما اگر ترامپ تصمیم بگیرد با اروپا مثل دشمن رفتار کند، چاره‌ای جز دفاع از صنایع، مشاغل و منافع اروپایی نداریم».

با در نظر گرفتن اینکه دولت آمریکا اولین قدم را در راستای سیاست‌های اقتصادی جدید خود برداشته و مشخص نیست قدم بعدی چه خواهد بود، طبیعی است که سیاستمداران اروپایی هم این اتفاق را سرآغاز یک جنگ تجاری در جهان می‌بینند؛ گرچه ترامپ گوشش به هشدارها بدهکار نیست و معتقد است اگر جنگی هم در کار باشد آمریکا پیروز این جنگ خواهد بود.

دولت آمریکا معتقد است که سایر کشورها با کمترین تعرفه‌ها از بازار آمریکا بهره می‌برند اما همان‌ها برای کالاهای آمریکایی تعرفه‌های سنگین وضع می‌کنند و آمریکا را به چشم یک قلک می‌بینند! و این یکی از دلایلی بود که ترامپ تصمیم گرفت در تجارت با اروپا «موازنه» ایجاد کند.

در پی همین تنش‌های اقتصادی که ترامپ به بهانه‌ی مسائل امنیتی، سبب‌ساز آن شده بود، محوریت اجلاس جی-۷ امسال، تجارت بین اروپا و آمریکا بود که در پایان آن، ترامپ و شش عضو دیگر توافق کردند بیانیه‌ی پایانی اجلاس را با محوریت «پایبندی به نظام تجارت جهانی» امضا کنند. اما ناگهان دونالد ترامپ اعلام کرد به دلیل مواضع نخست‌وزیر کانادا که سیاست آمریکا را اهانت‌آمیز دانسته و گفته بود کشورش تعرفه‌های سنگینی را برای واردات کالاهای آمریکایی وضع خواهد کرد، بیانیه‌ی جی-۷ را امضا نمی‌کند.

واکنش‌ها و تعابیر سیاسی

این تصویر علاوه بر واکنش‌های فراوان کاربران در شبکه‌های اجتماعی و تعابیر و تفاسیر بسیار متنوع، سیاستمداران ایرانی را هم به واکنش واداشت.
حمید بعیدی‌نژاد سفیر ایران در انگلیس در توییتر خود اجلاس جی - ۷ را ناموفق توصیف کرد و نوشت: «همه علیه یکی. ترامپ دیر به اجلاس آمد و زود هم رفت و در مواضع خود تنها بود. این عکس گویای حقایق بسیاری از ماهیت فعلی روابط آمریکا با متحدین خود می‌باشد. خانم ترزا می، ماکرون و نخست‌وزیر ژاپن، به پشتوانه‌ قدرت خانم مرکل، ترامپ را دوره کرده‌اند».

حمید ابوطالبی، مشاور سیاسی رئیس‌جمهوری هم این عکس را «میزِ شکاف» نام نهاد و نوشت: «چالشِ امنیت و تجارت میان غول‌های اقتصاد آمریکا با تأکید بر ضرورت تشکیل G۸، امنیت اروپا را به چالش کشید؛ اروپا با تأکید بر ضرورت حفظ برجام، تجارت آمریکا را به چالش کشید؛ در مسیر رسیدن چالش‌ها به نقطه تعادل، همیشه حلقه ضعیف‌ شکننده‌تراست. باید نسبت به حفظ و ثبات عناصر قدرت، هوشیار بود».

جان بولتون مشاور امنیت ملی آمریکا هم که در این تصاویر پشت سر ترامپ ایستاده، در توییتی بعد از این اجلاس نوشت: «یک جی-۷ دیگر؛ جایی که سایر کشورها از آمریکا انتظار دارند همیشه بانک آنها باشد. رئیس‌جمهوری امروز قضیه را روشن کرد؛ دیگر نه».

***

انتقادمقامات آلمانی به رفتار «وحشی‌گری»رئیس‌جمهور آمریکا  

بسیاری از سیاستمداران آلمانی به رفتار و مواضع "دونالد ترامپ"، رئیس جمهور آمریکا در نشست جی7 که منجر به بی‌نتیجه ماندن و شکست آن شد انتقاد سختی وارد کردند.

"آندره ناهلس"، رئیس فراکسیون و حزب سوسیال دموکرات در آلمان نشست "جی7 "در کانادا را به‌عنوان یک فاجعه ارزیابی و تأکید کرد که دونالد ترامپ با یک توئیت از مسئولیت بین المللی خداحافظی کرد.

به‌گفته ناهلس، رئیس جمهور آمریکا یک هرج‌و‌مرج‌طلب است. در این شرایط پیشبرد یک سیاست قابل قبول و قابل اعتماد امکان‌پذیر نیست.

وی کشورهای اروپایی را به وحدت بیشتر فراخوانده تأکید کرد که پاسخ به ایده اول آمریکای ترامپ تنها می‌تواند اروپای متحد باشد.

این سیاستمدار بلندپایه آلمانی همچنین افزود که اروپاییان حالا مشترکاً با کانادا و ژاپن باید شرایطی را ایجاد کنند که همکاری بین المللی در زمینه کنترل تسلیحات و صلح و سیاست تجارت و آب‌وهوا کاملاً زیر چرخ‌ها نابود نشود.

"هایکو ماس"، وزیر امور خارجه آلمان هم تأکید کرد که ترامپ با پیام توئیتری خود ظرف چند ثانیه اعتماد را نابود کرد. بازسازی این اعتماد ازدست‌رفته بسیار طولانی‌تر خواهد بود. وی در عین حال این رفتار رئیس جمهور آمریکا را غافلگیرکننده ندانسته و از رفتارهای مشابه ترامپ از جمله لغو توافق هسته‌ای با آمریکا و خروج از توافق هسته‌ای با ایران سخن گفت.

ترامپ که پیش از انتشار بیانیه پایانی سران جی7، نشست را ترک کرده بود در پیامی توئیتری نوشت: برمبنای اظهارات خلاف واقع "جاستین ترودو"، نخست وزیر کانادا در کنفرانس خبری و تصمیم این کشور در وضع تعرفه‌های سنگین برای کشاورزان، کارگران و شرکت‌های آمریکایی، به نمایندگان آمریکا دستور دادم که از بیانیه مشترک حمایت نکنند.

صدراعظم آلمان هم این اقدام رئیس جمهور آمریکا را یأس‌آور و ناامیدکننده ارزیابی کرد.

همچنین فراکسیون احزاب متحد مسیحی در آلمان هم انتقاد شدیدی به موضع رئیس جمهور آمریکا در نشست جی7 وارد کردند.

"فولکر کایدر"، رئیس فراکسیون احزاب متحد مسیحی آلمان رد بیانیه پایانی نشست جی7 از طرف ترامپ را یک رسوایی بی‌مثال نامیده تأکید کرد که دونالد ترامپ به این ترتیب بر همکاری مبتنی بر ارزش‌های اقتصادی کشورهای مهم اقتصادی ضربه سختی وارد کرد.

وی در عین حال تأکید کرد که اتحادیه اروپا و آلمان باید همچنان با دولت آمریکا و همچنین با دونالد ترامپ مذاکره کنند.

"یورگن هاردت"، سخنگوی سیاست خارجی فراکسیون احزاب متحد مسیحی هم اقدام ترامپ در رد بیانیه پایانی نشست جی7 را یک توهین ارزیابی کرده چنین رفتاری را قابل قبول ندانست. وی تأکید کرد که حالا کشورهای عضو جی7 باید همکاری تنگاتنگ‌تری با هم داشته باشند تا نگهبان یک سیاست جهانی معقول باقی بمانند. این سیاستمدار بلندپایه آلمانی هم خواستار ادامه مذاکرات با رئیس جمهور آمریکا شد.

"یوهان وادپول"، معاون فراکسیون اتحادیه احزاب متحد مسیحی هم تأکید کرد که اگر هنوز یک اعلام بیداری نیاز باشد که اروپا بتواند شایستگی خود برای سیاست جهانی را نشان دهد زمان آن حالا است. وی تأکید کرد: ما باید سرنوشت خود را هم در زمینه سیاست تجاری و هم سیاسی امنیتی بالاخره خود در دست بگیریم.

"پیتر آلتمایر"، وزیر اقتصاد آلمان واکنش خونسردانه‌تری به رفتارهای ترامپ در این نشست وارد کرده گفت: غرب به این سادگی از هم نمی‌پاشد. ما همه غرب هستیم وقتی زندگی می‌کنیم و از ارزش های خود دفاع می‌کنیم، حتی اگر این سخت باشد.

"آنتون هوفرایتر"، رئیس فراکسیون سبزها در پارلمان آلمان هم رد بیانیه پایانی نشست جی7 از طرف ترامپ را یک واکنش عصبی مخرب ارزیابی کرده گفت: حتی راه‌حل‌های کوچک در نشست‌های جی7 دیگر امکان‌پذیر نیست. ما باید شکاف‌های بسیار بزرگی را که در سیستم بین المللی وجود دارد با اتحادیه‌ای از کشورهای دموکراتیک که در آن تبادلات اقتصادی همراه با حمایت از آب و هوا و استانداردهای کار و حقوق بشر وجود دارد پر کنیم.

معاون رئیس فراکسیون حزب چپ آلمان هم رفتار ترامپ در نشست "جی7" را به‌عنوان وحشی‌گری مشخص و تأکید کرد که از طرف آمریکا بزرگترین خطر برای صلح جهانی ایجاد می‌شود./۲۱ خرداد ۱۳۹۷تسنیم

***

ترامپ از سکتۀ قلبی مشاورش خبر داد 

رئیس جمهور آمریکا در پیامی توییتری نوشت: لری کادلو، مشاور ارشد اقتصادی و مدیر شورای ملی اقتصادی آمریکا به علت حمله قلبی در مرکز پزشکی والتر رید در واشنگتن بستری شد.

طراح سیاست تشدید تعرفه علیه شرکای امریکا

لحظاتی منابع کاخ سفید خبر دادند که لورنس کودلو مشاور ارشد اقتصادی ترامپ و کسی که از وی به عنوان طراح سیاست تشدید تعرفه علیه شرکای امریکا یاد می شود، دچار حمله قلبی شد و در بیمارستان بستری گردید.۲۲ خرداد ۱۳۹۷

به گزارش وال استریت ژورنال کودلو در همه اجلاس های مهم اقتصادی بویژه مذاکرات جنجالی ترامپ با طرف های اروپایی بر سر جنگ تعرفه ها او را همراهی می کرد

***

گروه G۷ چیست؟

The Group of Seven

کشورهای عضو گروه هفت - کشورهای پیشرو با اقتصاد پیشرفته، در یک گروه جمع شده‌اند، نام کوتاه این گروه G7 می‌باشد. کشورهای بریتانیا، امریکا، آلمان، ژاپن، فرانسه، کانادا و ایتالیا اعضای این گروه می‌باشند. سران این کشورها برای حل و فصل مشکلات سیاست‌های اقتصادی بین المللی جمع می‌شوند.

اول بود(G۸)بود

             آشنایی با گروه هشت (G۸)  از گروه ۶ تا گروه ۲۰

گروه هشت (G۸) از هشت کشور صنعتی جهان تشکیل شده‌است. شرکت‌کنندگان در اولین اجلاس، سران کشورهای فرانسه، آلمان، بریتانیا، ایتالیا، ژاپن و آمریکا بودند و از این رو این گروه در بدو تشکیل گروه ۶ و با پیوستن کانادا به گروه هفت تبدیل شد

سران کشورهای فرانسه، آلمان، انگلیس، ایتالیا، ژاپن، آمریکا، روسیه و کانادا این هشت کشور را تشکیل می‌دهند، هر ساله یک گردهمایی مشترک با هم دارند.

گروه هشت در اواسط دهه ۷۰ و در تلاش برای مهار بحران نفتی و از هم‌پاشی سیستم تبادل ارز برتون وودز که اقتصاد جهانی را بحرانی کرده بود، و در پاسخ به این موضوع که چگونه می‌توان بر این مشکلات غلبه کرد، به وجود آمد.

در واقع رئیس جمهور وقت فرانسه، والری ژیسکار دیستن، و صدر اعظم وقت آلمان، هلموت اشمیت، غلبه بر بحران را در راه‌کاری بین‌المللی دیدند و این ایده را پی گرفتند .

 اولین کنفرانس اقتصاد جهانی سال ۱۹۷۵ در قصر رامبولیه در پاریس برپا شد.

پس از آن چنین دیدارهایی سالانه تکرار شدند و هر سال یکی از اعضای این گروه میزبانی اجلاس را که همیشه در ماه مه یا ژوئن، برگزار می‌شدند، بر عهده گرفت.

هدف از این نشست‌ها در آغاز شور و مشورت درباره‌ مسا‌ئل روز راهبردهای اقتصادی جهان در میان جمعی کوچک بود.

گروه G-6 چیست؟

شرکت‌کنندگان در اولین اجلاس، سران کشورهای فرانسه، آلمان، بریتانیا، ایتالیا، ژاپن و آمریکا بودند و از این رو این گروه در بدو تشکیل G-6 نام گرفت.

در سال ۱۹۷۶ با پیوستن کانادا به جمع کشورهای عضو، این گروه به «گروه هفت» (G7) تبدیل شد

پس از آن در پایان جنگ سرد در سال ۱۹۸۹ روسیه خواستار پیوستن به این گروه شد.

پذیرش روسیه در این گروه تدریجی بود به طوری که ۹ سال بعد در سال ۱۹۹۸ این کشور به عضویت رسمی گروه در آمد.

در سال ۲۰۰۶ روسیه برای اولین بار ریاست گروه ۸ را بر عهده گرفت و اجلاس سالانه گروه ۸ در سن پترزبورگ برگزار شد.

گروه هشت یک عضو غیر رسمی دیگر هم دارد و در حقیقت می‌توان حتی از گروه غیر رسمی ۹ هم سخن گفت، چرا که از سال ۱۹۸۱ رئیس کمیسیون اروپا هم در این اجلاس شرکت می‌کند.

گروه هفت بدون روسیه کماکان به موازات گروه هشت وجود دارد.

گسترش گروه هشت

ایده گسترش دیگر بار گروه هشت، در سال ۲۰۰۷ در دیدار نیکولا سارکوزی رئیس جمهور فرانسه با سفرای این کشور در ۱۸۰ کشور جهان مطرح شد.

سارکوزی در این دیدار خواستار این نکته شد که گروه هشت با پیوستن کشورهای چین، هند، برزیل، مکزیک و آفریقای جنوبی به آن به گروه ۱۳ تبدیل شود. وی قدری بلندپروازانه‌تر عنوان کرد که در آینده دورتر نیز گروه هشت می‌تواند به گروه بیست تبدیل شود و در آن زمان مثلاً آرژانتین نیز می‌تواند به این گروه بپیوندد.

***

هم اکنون در شهر آنتالیای ترکیه نشست سران گروه 20 در حال برگزاری است. در این نشست، سران کشورهایی حضور دارند که اقتصاد کشورشان، 20 اقتصاد بزرگ جهان را شکل می دهند.

البته در این مجموعه، 19 کشور به علاوه یک سازمان بین المللی یعنی اتحادیه اروپا حضور دارند و گروه 20 را تشکیل می دهند.

گروه 20 شامل 19 کشور کانادا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، ژاپن، روسیه، بریتانیا، آمریکا، چین، عربستان سعودی، اندونزی، استرالیا، ترکیه، برزیل، آرژانتین، هند، کره جنوبی، آفریقای جنوبی و مکزیک به علاوه اتحادیه اروپا به عنوان بیستمین عضو این گروه است.

این کشورها شامل دو بخش 8 کشور صنعتی (دارنده 8 اقتصاد بزرگ جهان) و 11 کشور دارنده اقتصادهای نوظهور و در حال توسعه هستند.
گروه 8، نیمی از اقتصاد جهان را در دست دارند. گروه 8 پس از اخراج روسیه به دلیل بحران اوکراین، به گروه 7 تبدیل شده است.

نشست گروه 20 در شهر آنتالیای ترکیه

8 کشور دارای اقصاد بزرگ جهان
 
- کانادا
- فرانسه
- آلمان
- ایتالیا
- ژاپن 
- روسیه
- بریتانیا 
- آمریکا
 

11 کشور دارای اقتصاد نوظهور و در حال توسعه

- چین   
- عربستان سعودی 
- اندونزی     
- استرالیا 
- ترکیه    
- برزیل 
- آرژانتین     
- هند
- کره جنوبی 
- آفریقای جنوبی    
- مکزیک

گروه 20 (G20 ) در سال 1999 میلادی و در واکنش به بحران های مالی دهه 90 شکل گرفت. هدف از تشکیل گروه 20  نیز  مشارکت دادن قدرت های اقتصادی نوظهور در مباحثات مربوط به اقتصاد جهانی" اعلام شده است. اعضای گروه 20 می گویند که تلاش می کنند از طریق این مجموعه هماهنگی بین المللی را افزایش دهند.
 

گروه 20، یک سازمان بین المللی نیست، دبیرخانه و دبیر ندارد بلکه می توان از آن به عنوان یک مجموعه ای بین المللی یاد کرد که با گروه 8 یا گروه 7 شباهت دارد.

اعضای گروه 20، 65 درصد جمعیت جهان را پوشش می دهند و دو سوم تجارت جهان و بیش از 90 درصد از تولید موادخام جهان را در دست دارند.

این مجموعه تا سال 2008 تنها در سطح وزیران اقتصاد نشست برگزار می کرد اما از این سال به بعد به صورت دوره ای نشست هایی در سطح سران نیز برگزار می کند.

"تقویت ثبات مالی بین المللی، ایجاد فرصت های گفتگو میان کشورهای صنعتی و کشورهای در حال توسعه و اقتصادهای نوظهور و بحث و بررسی مسائلی که نتوان در نشست های وزیران دارایی گروه 7 آنها را حل کند" از دیگر اهداف گروه 20 است.

تنها نماینده حاضر در این نشست که کشور نیست اتحادیه اروپاست. نماینده اتحادیه اروپا در گروه 20 نیز رئیس پارلمان اروپا و بانک مرکزی اروپا هستند.
در نشست های گروه 20 معمولا سران و مسؤولان سازمان های بین المللی اقتصادی جهانی و بین المللی از جمله رئیس صندوق بی المللی پول و رئیس بانک جهانی حضور دارند.

اعضای گروه 20 به تفکیک قاره ای نیز به این شرح هستند:

- قاره آسیا (چین، هند، اندونزی، ژاپن، کره جنوبی، عربستان سعودی )
- آفریقا ( آفریقای جنوبی)
- آمریکای جنوبی (آرژانتین، برزیل)
- اروپا (ایتالیا، بریتانیا، فرانسه و آلمان)
- روسیه
- آمریکای شمالی ( آمیرکا، کانادا، مکزیک)
- استرالیا

عکس یادگاری سران و مقامات عالی شرکت کننده در نشست سران گروه 20 - آنتالیای ترکیه