اولین "موبایل" درچه سالی وچگونه طراحی شد؟چه سالی به ایران آمد؟
توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:۱۹ مرداد ۱۳۷۳، با واگذاری ۴ سیم کارت به کارکنان نهاد ریاست جمهوری، عرضه سیم کارت تلفن همراه در ایران رسماً آغاز شد.۱۹ مرداد ۱۳۹۷مصادف با۲۴سالگی "موبایل"درایران.درروزهای بعد تهران با ۲۴ سایت BTS و با ظرفیت ۹۲۰۰ شماره آغاز شد./پایان
مارتین کوپر ( Martin Cooper) در تاریخ ۲۶ دسامبر سال ۱۹۲۸میلادی(۱۴مهر۱۳۴۷)در شیگاگو در ایالات متحدهی آمریکا چشم به جهان گشود. وی به عنوان مخترع تلفنهای همراه شناخته میشود.

مارتین کوپر ۴۵ سال پیش اولین تلفن همراه را اختراع کرد و در حال حاضر موسس و مدیر ارشد کنونی شرکت (ArrayComm) است.
در ۳ آوریل ۱۹۷۳ مارتین کوپر(Martin Cooper) که به (پدرموبایل) تلفن همراه شهرت دارد اولین تماس تلفنی را در خیابان های نیویورک، با شخصی به نام "جو انگل" که با رقیب کاری خود بود برقرار کرد.
در آن زمان کوپر به عنوان مهندس الکترونیک در شرکت موتورولا مشغول به کار بود و اولین گوشی تلفن قابل حمل را ساخت؛ گوشیای که در آن زمان شبیه به یک آجر و وزن آن بالغ بر یک کیلوگرم بود. او ایده اولیه ساخت این گوشی قابل حمل را با تماشای مجموعه تلویزیونی به نام "پیشتازان فضا" گرفت؛ شخصیت اصلی این مجموعه با گوشی بیسیم گفت و گو میکرد.
امروز ۳ آوریل۲۰۱۸ مصادف است با ۴۵ سالگی اولین تماس تلفنی با گوشی همراه توسط "کوپر " به همین منظور تصاویری از اولین گوشی های تلفن همراه راهمراه با سازنده های آن مشاهده می کنید./سه شنبه، ۱۴ فروردین ۱۳۹۷
جشن تولد ۲۶ سالگیsmsپیامک
تولد ۲۶ سالگی پیامک , سوم دسامبر ۱۹۹۲ بود که مهندسی به نام «نیل پاپورث» پیام «کریسمس مبارک»را از رایانه خود به موبایل ریچارد جارویس، مدیر وودافون فرستاد و حالا یک ربع قرن بعد، ماهانه میلیاردها پیامک ارسال میکنیم.
قبل از اینکه گوشیهای هوشمند لمسی بخشی از سخت افزار زندگی ما شوند،اغلب کاربران موبایل با زدن چند باره یکی از دکمه شمارهها حرف مورد نظر را روی گوشی تایپ می کردند(البته هنوز برخی همچنان از این نوع موبایل و نیز پیامک استفاده میکنند)که به این سیستم T۹ میگفتند(تکست روی ۹ کلید) که منجر به نوشتن از طریق کلید شمارهها میشد.
وقتی گوشیهای هوشمند یا همان اسمارتفونها آمد شاهد ورود کیبورد QWERTY برای تایپ آسان مانند رایانه شدیم.گوشیهایی مانند بلک بری، موتو کیو، پالم تریو این مدلی ساخته شده و راهی بازار شدند.
در ژوئن ۲۰۰۰ بیش از ۱۲ میلیون پیامک هر ماه در آمریکا ارسال میشد. ژوئن ۲۰۰۶ این رقم به ۱۲٫۵ میلیارد رسیدو در ژوئن ۲۰۰۷ به ۴۵ میلیارد پیامک در ماه رسید و این زمانی بود که آیفون رونمایی و عرضه شد.
دو سال بعد تعداد پیامکها به ۱۶۱ میلیارد در آمریکا رسید و امسال در ژوئن۲۰۱۸ این رقم به ۷۸۲ میلیارد رسید.
با محبوبشدن گوشیهای هوشمند در کنار اپلیکیشنهای پیام رسان موبایلی و شبکههای اجتماعی،اس ام اس به چالش کشیده شد.اپلیکیشنهایی مانندتلگرام،ایمو، واتساَپ، فیسبوک مسنجر،آی مسیج و … به کاربر اجازه میدادتا بیش از استاندارد اس ام اس، پیامک به دیگران ارسال شود و رایگان/سال ۱۳۹۷شمسی

تاریخچه ورود موبایل به ایران
نوکیا اولین شرکتی بود که گوشی تلفن همراه را به ایران آورد. پس از آن از شرکتهایی که در ایران به ارائه گوشی تلفن همراه پرداختند، میتوان زیمنس، آلکاتل، اریکسون و صاایران را نام برد.
گوشی تولیدشده توسط شرکت موتورولا که در آن زمان یک شرکت کوچک بود «دایناتَک» نام داشت و به تلفن آجری ملقب بود، ارتفاعی حدود 20 سانتیمتر داشت دارای 30 مدار الکترونیکی و یک باتری بود که 10 ساعت طول میکشید تا شارژ شود و تنها نیم ساعت دوام می آورد. از زمان اولین تماس موبایل 9 سال طول کشید تا توسعه شبکه موبایل و مراحل قانونی استفاده از وسایل ارتباط بیسیم توسط عامه مردم آماده شود.
در سال 1983 میلادی بود که گوشی دایناتک با قیمت 3995 دلار رسماً وارد بازار آمریکا شد که با حساب نرخ تورم یعنی معادل حدود 10 هزار دلار در دنیای امروز. در سال 1989 بود که ورود گوشیهای موبایل در سریالهای تلویزیونی، باعث معرفی آن به قشر جوان در آمریکا شد. در سال 1991 اولین گوشی همراه تولید انبوه یعنی نوکیا 1011 وارد بازار شد که میتوانست 99 شماره را ذخیره کند.
سال ورود"موبایل" در ایران
۲۴سالگی "موبایل"درایران
جمعه ۱۹مرداد ماه ۱۳۹۷، سیمکارت در کشور ۲۴ساله شد
در ابتدا استفاده از سرویس پیام کوتاه ملزم به ثبتنام برای این سرویس بود و مشترکان برای استفاده از سرویس پیام کوتاه باید به دفاتر مخابرات مراجعه کرده و با پر کردن فرم مربوطه این سرویس را فعال میکردند.
نوکیا اولین شرکتی بود که گوشی تلفن همراه را به ایران آورد. پس از آن از شرکتهایی که در ایران به ارائه گوشی تلفن همراه پرداختند، میتوان زیمنس، آلکاتل، اریکسون و صاایران را نام برد. گوشیهای اولیه به لحاظ ظاهری تفاوت چندانی با هم نداشتند و همه بزرگ و سنگین بودند. در ابتدا قیمت گوشیهای تلفن همراه بسیار بالا بود مثلاً حدود یک میلیون تومان، البته اگر یک میلیون تومان را با نرخ تورم سال 1373 حساب کنید متوجه قیمت بسیار بالای تلفن همراه در آن زمان خواهید شد.
شاید بشود گفت اولین موبایل هوشمند یا smartphone گوشی سیمون شرکت IBM بود که در سال 1993 با قیمت 900 دلار وارد بازار شد.
یک سال بعد در سال 1994 اولین بازی موبایل، تِتریس وارد گوشیها شد.
1997 دوربین به موبایل اضافه شد
ایده یکپارچهسازی گوشی موبایل با دوربین یا وسایل دیگر و مهیا کردن امکاناتی برای اشتراک عکس با دیگران ایده تازه ای نبود و پیش از اینکه به فکر فیلیپ کان برسد، چندین کمپانی از جمله شرکت اپل و الیمپوس به این فکر افتاده بودند، اما نخستین موبایل مجهز به دوربین در 11 ژانویه سال 1997 (۲۲ دی ۱۳۷۵) توسط شرکت شارپ ژاپن و آقای کان ساخته شد و در همین سال بود که فیلیپ کان شرکت استارفیش را در زمینه نرمافزارهای گوشی تاسیس کرد. در همین سال اولین خرید از دستگاه خودپرداز نوشابه توسط یک دستگاه موبایل انجام شد.
سال تولیدگوشی هوشمند
در سال 1998 گوشی معروف نوکیا 5110 که میشد سه ساعت با آن صحبت کرد به بازار راه پیدا کرد. یک سال بعد (۱۳۷۶)نوکیا یک گوشی هوشمند و مجهز به مرورگر را به نام نوکیا I9110 به علاقهمندان معرفی کرد.
یکی از پرفروشترین گوشیهای جهان نوکیا 3310 بود که در سال 2000 وارد بازار شد و تا به امروز بیش از 126 میلیون از این گوشی در دنیا پخش شده است. اولین گوشی تولید انبوه مجهز به دوربین، موبایلهای اولیه نوکیا 7650 بود که در سال 2002 به بازار راه پیدا کرد. در همین سال اضافه شدن پخش موسیقی به تلفن همراه هم انقلابی در عرصه گوشیهای همراه به پا کرد.
پرفروشترین گوشی تلفن همراه دنیا
پاییز 2003 نوکیا یک گوشی با ظاهر بسیار معمولی به نام نوکیا 1100 روانه بازار کرد. شاید شرکت نوکیا هم تصور نمیکرد این گوشی ساده به پرفروشترین گوشی تاریخ تلفن همراه تبدیل شود. 1100 تا امروز بیش از 250 میلیون عدد فروش داشته است. اختلاف بسیار زیاد این گوشی با آیفون5 که حدود 150 میلیون تلفن همراه فروخته است نشان از این دارد که احتمالاً نوکیا 1100 پرفروشترین گوشی دنیا خواهد ماند و رکوردش شکسته نخواهد شد.
گوشی Razer از شرکت موتورولا اولین گوشی با طراحی نازک و عمر باتری نسبتاً طولانی بود که در سال 2004 وارد بازار شد.
اسمارتفونها آمدند
در سال 2007 بود که با ورود گوشی همراه محبوب شرکت Apple به بازار آهسته آهسته معنی تلفن همراه از وسیله ای فقط برای تماس به وسیلهای برای اتصال به اینترنت و انجام کارهای متنوع تغییر پیدا کرد. اولین فروشگاه اینترنتی خرید نرمافزارهای مخصوص موبایل یا همان اپلیکیشنها یعنی App Store در سال 2008 راهاندازی شد و آغاز صنعت جدیدی در دنیای فناوری بود.
در سال 2009 تلفن های مجهز به نرم افزار وارد بازار شدند و در همین سال ویدئوچت به تلفنهای همراه راه پیدا کرد.
نسل جدید تلفنهای همراه بسیار هوشمند و پیشرفته هستند، امکان جست وجو در اینترنت، عکسبرداری و فیلمبرداری با وضوح تصویر بسیار بالا، مطالعه کتابهای دیجیتال و روزنامه، اندازهگیری دما، ضربان قلب و حتی نظارت بر وضعیت سلامت افراد را با کمک حسگرهای مختلف فراهم میکنند. تلفنهایی که وزن آنها به طور میانگین حدود 100 گرم است اما قابلیتهایشان آنها را در حد و اندازههای یک کامپیوتر ارتقا داده است.
***
اولین واگذاری سیمکارت درایران
(۱۹ مرداد ۱۳۷۳) با واگذاری ۴ سیم کارت به کارکنان نهاد ریاست جمهوری، رسماً عرضه سیم کارت تلفن همراه در ایران آغاز شد.
بهرهبرداری از اولین فاز شبکه تلفن همراه کشور، در مرداد ماه سال ۱۳۷۳ در شهر تهران با ۲۴ ایستگاه رادیویی و با ظرفیت ۹۲۰۰ شماره آغاز شد. به دنبال استقبال غیرمنتظره و بی نظیر مردم از این پدیده، شرکت مخابرات ایران درصدد گسترش پوشش آن از تهران به کل کشور بر آمد. بنابراین با توجه به نیاز و تقاضای مردم به این پدیده، فعالیتهایی متناسب با جهت گیری جهانی برای توسعه شبکه تلفن همراه در اهداف عالی مجموعه مخابرات کشور صورت گرفت.
در ادامه این برنامه هیئت وزیران بنا به پیشنهاد وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، اساسنامه شرکت ارتباطات سیار را با سرمایه ۲۰۰۰میلیارد ریال تصویب کرد و کلیه وظایف امور ارتباطات سیار شرکت مخابرات ایران به شرکت ارتباطات سیارایران واگذار شد.
با جدی شدن خصوصیسازی صنعت مخابرات کشور و اهمیت حضور در بازار رقابت تجاری، این شرکت از سال ۱۳۸۶، دارای «نام»، «نشان»، «رنگ» و «شعار» تجاری ویژه خود شد. همچنین در سال ۱۳۸۹ پس از خصوصی شدن شرکت مخابرات ایران، این شرکت از سهامی خاص به سهامی عام تبدیل شد.
واگذاری سیمکارت به مردم
گفتنی است هنگامی که در سال ۱۳۷۳، همراه اول عرضه سیم کارت را در کشور آغاز کرد؛ ایران در منطقه پیشتاز بود و در جهان نیز تلفن همراه تکنولوژی نوینی محسوب می شد. نسل سوم تلفن همراه در حالی با تأخیر وارد کشور شده است که برخی کشورها در حال آماده سازی برای راه اندازی نسل پنجم تلفن همراه هستند.
اپراتور اول در ادامه آمادگی خود را اعلام کرده که به محض دریافت مجوز و فرکانس های مورد نیاز از سوی سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی، در کوتاه ترین زمان ممکن، امکان برخورداری از مزایای نسل های جدیدتر(نسل ۳ و ۴) را برای مشترکین خود فراهم نماید.
***
(۱۹ مرداد ۱۳۷۳) با واگذاری ۴ سیم کارت به کارکنان نهاد ریاست جمهوری، رسماً عرضه سیم کارت تلفن همراه در ایران آغاز شد.
بهرهبرداری از اولین فاز شبکه تلفن همراه کشور، در مرداد ماه سال ۱۳۷۳ در شهر تهران با ۲۴ ایستگاه رادیویی و با ظرفیت ۹۲۰۰ شماره آغاز شد. به دنبال استقبال غیرمنتظره و بی نظیر مردم از این پدیده، شرکت مخابرات ایران درصدد گسترش پوشش آن از تهران به کل کشور بر آمد. بنابراین با توجه به نیاز و تقاضای مردم به این پدیده، فعالیتهایی متناسب با جهت گیری جهانی برای توسعه شبکه تلفن همراه در اهداف عالی مجموعه مخابرات کشور صورت گرفت.
در ادامه این برنامه هیئت وزیران بنا به پیشنهاد وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، اساسنامه شرکت ارتباطات سیار را با سرمایه ۲۰۰۰میلیارد ریال تصویب کرد و کلیه وظایف امور ارتباطات سیار شرکت مخابرات ایران به شرکت ارتباطات سیارایران واگذار شد.
با جدی شدن خصوصیسازی صنعت مخابرات کشور و اهمیت حضور در بازار رقابت تجاری، این شرکت از سال ۱۳۸۶، دارای «نام»، «نشان»، «رنگ» و «شعار» تجاری ویژه خود شد. همچنین در سال ۱۳۸۹ پس از خصوصی شدن شرکت مخابرات ایران، این شرکت از سهامی خاص به سهامی عام تبدیل شد.
در سال ۱۳۷۳، همراه اول عرضه سیم کارت را در کشور آغاز کرد؛ ایران در منطقه پیشتاز بود و در جهان نیز تلفن همراه تکنولوژی نوینی محسوب می شد. نسل سوم تلفن همراه در حالی با تأخیر وارد کشور شده است که برخی کشورها در حال آماده سازی برای راه اندازی نسل پنجم تلفن همراه هستند.
اپراتور اول در ادامه آمادگی خود را اعلام کرده که به محض دریافت مجوز و فرکانس های مورد نیاز از سوی سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی، در کوتاه ترین زمان ممکن، امکان برخورداری از مزایای نسل های جدیدتر(نسل ۳ و ۴) را برای مشترکین خود فراهم نماید.
***
یران در چه سالی و از کجا برای اولین بار به اینترنت متصل شد؟
بر مبنای اطلاعات ارائه شده در ویکی پدیا، پیش از ایجاد شبکهی اینترنت، نسل قبلی شبکههای رایانهای جهانگستر به نام بیتنت در دنیا به کار میرفت.
به گفتهی سیاوش شهشهانی، قائممقام سابق مرکز تحقیقات فیزیک نظری و ریاضیات، این مرکز در ایران در سال ۱۳۶۸ (مابین سالهای ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ میلادی) برای اولین بار به شبکهی بیتنت متصل شد؛ هدف این کار ارتباط علمی و پژوهشی با دانشگاههای دنیا بود.
شبکهی بیتنت با شبکهی اینترنتی که امروز استفاده میشود تفاوتهای بسیار داشت. استفادهی اصلی که از آن میشد دریافت و ارسال نامههای الکترونیکی بود.
سیاوش شهشهانی، قائم مقام وقت مرکز تحقیقات فیزیک نظری و ریاضیات ایران، در مصاحبهای میگوید: «وقتی عضویت ما را تصویب کردند یک بند جدید هم به تعهدات اعضا اضافه کردند و آن اینکه از شبکه برای تبلیغات مذهبی استفاده نشود!» یکی دیگر از تعهدات این بود که هیج عضوی نباید جلوی عبور اطلاعات از کشوری به کشور دیگر را بگیرد.
این مرکز در ابتدا از طریق اتصال با شمارهگیری و با استفاده از خط تلفن به دانشگاهی در اتریش متصل شد. پس از آن یک خط استیجاری با دانشگاه وین برقرار شد. این اتصال از سال ۱۹۹۳ به شکل رسمی در آمد.
اینترنت به صورت عمومی از حدود سال ۱۳۷۲ برای استفادههای دانشگاهی وارد ایران شد. مرکز تحقیقات فیزیک نظری و ریاضیات ایران اولین مرکزی بود که به سمت استفاده از اینترنت گام برداشت و از طریق دانشگاه وین به اینترنت متصل شد.
نگاهی به تاریخچه اینترنت درجهان وایران
پیدایش اینترنت به دهه ۶۰ برمی گردد یعنی زمانی که دولت ایالات متحده بر اساس طرحی موسوم به «Arpa» مخفف آژانس تحقیق پروژه های پیشرفته که هدفش تقویت کارکردهای دفاعی بود, این طرح را به اجرا گذاشت
پیدایش اینترنت به دهه ۶۰ برمیگردد؛ یعنی زمانی که دولت ایالات متحده بر اساس طرحی موسوم به «Arpa» مخفف (آژانس تحقیق پروژههای پیشرفته) که هدفش تقویت کارکردهای دفاعی بود، این طرح را به اجرا گذاشت. در آن زمان، چیزی به اسم کامپیوتر شخصی وجود نداشت و صرفاً سازمانهای بزرگ، دانشگاهها و مراکز دولتی بودند که از سیستمهای کامپیوتری بزرگ موسوم به MainFrame استفاده میکردند که هر کدامش اطلاعات خاصی را ذخیره کرده بود و در صورت نیاز، با یکدیگر اتصال برقرار و اطلاعات را بین همدیگر منتقل میکردند یا در صورت ایجاد بستر مناسب، اطلاعات را در حالت اشتراک قرار میدادند.
در همان دوران، سیستمهایی به وجود آمده بودند که امکان ارتباط بین کامپیوترهای یک سازمان را فراهم میکردند، به طوری که کامپیوترهای موجود در بخشها یا طبقات مختلف با یکدیگر تبادل اطلاعات میکردند و امکان ارسال نامه بین بخشهای مختلف سازمان، فراهم میشد. این همان چیزی است که امروزه به آن، سیستم ارسال نامه با پست الکترونیک یا ایمیل میگویند. اما برای برقراری اتصال بین این شبکههای کوچک و پراکنده که هر کدام به روشها و بر مبنای استانداردهای خودشان کار میکردند، استانداردهای جدید و مشخصی توسط کارشناسان وضع شد که همان پروتکلها هستند.
سرانجام درسال ۱۹۶۱ تعداد ۴ کامپیوتر در ۲ ایالت مختلف با موفقیت ارتباط برقرار کردند و با اضافه شدن واژه نت Net به طرح اولیه، نام آرپانت ArpaNet برای آن در نظر گرفته شد. در دهه ۷۰ میلادی با تعریف پروتکلهای جدیدتر از جمله TCP که تا به امروز رواج دارد و نیز با مشارکت کامپیوترهای میزبان Host بیشتر به آرپانت و حتی گسترده شدن آن به برخی نواحی فراتر از مرزهای ایالات متحده، آرپانت شهرت بیشتری یافت و ایده اینترنت، همراه با جزییات بیشتری راجع به شبکههای کامپیوتری مطرح شد، تا اینکه طی سالهای پایانی دهه ۷۰، شبکههای مختلف تصمیم گرفتند به صورت شبکهای با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و آرپانت را به عنوان هسته اصلی انتخاب کردند. بعدها در سال ۱۹۹۳ نام اینترنت Internet روی این شبکه بزرگ گذاشته شد. وب یا همان wwwکه مخفف WorldWideWeb یا تار جهانگستر میباشد، توسط آزمایشگاه اروپایی فیزیک ذرات Cern به خاطر نیاز آنها به دسترسی مرتبتر و آسانتر به اطلاعات موجود روی اینترنت ابداع گشت. در این روش، اطلاعات به صورت مستندات صفحهای Page روی شبکه اینترنت قرار میگرفتند و به وسیله یک مرورگر وب WebBrowser قابل مشاهده میشدند. این روش کمکم همهگیر و محبوب شد و هماکنون در سطح جهان، طرفداران فراوانی دارد.
نگاهی به تاریخچه اینترنت در ایران
سال ۱۳۷۱
در این سال، تنها تعداد کمی از دانشگاههای ایران توانستند به اینترنت مجهز شوند؛ از جمله این دانشگاهها میتوان دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه گیلان را نام برد که توسط مركز تحقیقات فیزیك نظری و از طریق پروتكل UUCP به اینترنت وصل شدند.
سال ۱۳۷۲
در این سال، ایران رسماً به شبکه جهانی اینترنت پیوست. اولین رایانهای که در ایران به اینترنت متصل شد، رایانه مرکز تحقیقات فیزیک نظری بود و هم اکنون نیز این مرکز یکی از مرکزهای اصلی خدمات اینترنت در ایران است. مركز تحقیقات فیزیك نظری و ریاضیات، به عنوان تنها نهاد ثبت اسامی قلمرو [ir.] در ایران به رسمیت شناخته میشود. این قلمرو، مشخصه تعیینشده برای هویت ایران در فضای اینترنت است.
سال ۱۳۷۳
در این سال، مؤسسه ندا رایانه تأسیس شد. این مؤسسه در عرض یكسال، اولین وبسایت ایرانی را راهاندازی کرد. همچنین، این مؤسسه روزنامه «همشهری» را به زبان فارسی در اینترنت منتشر کرد كه اولین روزنامه رسمی ایرانی در وب لقب گرفت. در همین سال، به دنبال اتصال به اینترنت از طریق ماهواره كانادایی كدویژن (Cadvision)، مؤسسه ندا رایانه فعالیت بازرگانی خود را به عنوان اولین شركت خدمات سرویس اینترنتی (ISP) آغاز كرد.
سال ۱۳۷۴
در این سال، مجلس ایران تأسیس شركت «امور ارتباطات دیتا» تحت نظر شركت مخابرات ایران را تصویب کرد و مسؤولیت توسعه خدمات دیتا در سطح كشور را به طور انحصاری در اختیار آن شركت قرار داد.
سال ۱۳۷۷
پروژه یونیكد در ایران با قرارداد شورای عالی انفورماتیك و همكاری بنیاد دانش و هنر واقع در انگلستان و با نظارت و مدیریت فنی دانشگاه صنعتی شریف تحت عنوان «فارسی وب» آغاز شد. هدف پروژه این بود كه با گنجاندن كامل و جامع الفبای فارسی در استاندارد یونیكد، نشر فارسی در كامپیوتر، مخصوصاً اینترنت و وب، استاندارد شود و اصولاً مشكل قلم (فونت)های غیر استاندارد موجود در نرم افزارهای ایرانی حل شود.
مشاوره-روانشناسی