هزینه IVF مراکز درمان ناباروی برای بچه داری
بچهدار شدن چقدر خرج برمیدارد/بازار سیاه فروش تخمک
غفاریزاده،مدیر مرکز فوق تخصصی درمان ناباروری جهاددانشگاهی استان مرکزی گفت: بین 80 تا 90 درصد افرادی که به مراکز درمان ناباروی مراجعه میکنند به شرطی که در فرایند درمان ممارست داشته باشند میتوانند صاحب فرزند شوند.
علیاصغر غفاریزاده در گفتوگو با خبرنگار ایسنا، افزود: برای درمان ناباروری از روشهای متعددی استفاده میشود که بنا به نوع درمان، هزینههای آن نیز متفاوت است. برخی افراد، نابارور مطلق نیستند و در این بخش یکسری نقص جزئی دارند که معمولا با پرداخت هزینه اندکی درمان میشوند.
وی ادامه داد: برخی افراد سخت بارور هستند و معمولا اصل هزینه ناباروی مربوط به این دسته از افراد است، درمان آنها با روشهای IVF صورت میگیرد و حدود 30 تا 40 درصد افراد وارد این سیکل درمانی میشوند و مجبور به پرداخت هزینههای کلینیکی، ویزیتها و سونوگرافیهای متعدد هستند.
غفاریزاده با بیان اینکه تعداد معدودی از داروهای ناباروی تحت پوشش بیمه هستند، افزود: آندسته از داروها که تحت پوشش بیمه قرار میگیرند معمولا کیفیت مطلوبی ندارند، در نتیجه بیماران به منظور اثربخشی بیشتر مجبور به خرید دارو به صورت آزاد هستند و معمولا هزینه این داروها بین یک تا دو میلیون تومان است.
۵میلیون تومان هزینه درمان
وی عنوان کرد: درمان IVF با احتساب داروها نزدیک به 4.5 تا 5.5 میلیون تومان هزینه دارد
+یک میلیون۳۰۰هزارتومان
اما اگر در این مرحله باروری اتفاق نیفتد و فرد دوباره بخواهد از جنینهای مازاد فریز شده قبلی استفاده کند، هزینه هر بار انتقال جنین تا یک میلیون و 300 است.
غفاریزاده تصریح کرد: از نظر قانون و مقررات کشور در خصوص ناباروری تنها اهدای جنین تعریف شده و چیزی به عنوان اهدای تخمک وجود ندارد و اهدای تخمک نیز در راستای اهدای جنین است. در مراکز درمان ناباروری افرادی با کیفیت تخمک پائین، افراد یائسه، افرادی با تنبلی تخمدان شدید و افرادی که مشکلات ژنتیکی دارند برای اهدای جنین مناسب هستند.
وی افزود: چنانچه فرهنگ اهدای تخمک در بین افراد جامعه نهادینه شود، دیگر بازار سیاهی در این خصوص ایجاد نمی شود. در مرکز درمان ناباروری تنها هزینهای که فرد گیرنده پرداخت میکند، هزینه دارو و آزمایشهای فرد اهداکننده تخمک است. همچنین برخی افراد پس از درمان و فرزندآوری، جنینهای فریز شدهای دارند که در صورت تمایل میتوانند به دیگران آنها را اهدا کنند، در نتیجه افراد کمبضاعت میتوانند با هزینه کمتری از این جنینها استفاده کنند.
غفاریزاده ادامه داد: در طرح تحول سلامت قانونی به عنوان حمایت از زوجین نابارور تدوین شد که بر اساس آن این زوجین تنها 15 درصد هزینه درمان را پرداخت میکردند، اما متاسفانه این قانون در استان مرکزی به دلیل مشکلات بودجهای تا عید سال 96 اجرایی شد و پس از آن علیرغم پیگیریهای مرکز درمان ناباروی جهاد دانشگاهی، نتیجهای حاصل نشد. همچنین یکی از دغدغههای اصلی دولت راضی کردن بیمهها به منظور پرداخت برخی هزینههای زوجین نابارور است.
وی در خصوص کمکهای مرکز ناباروری جهاد دانشگاهی به افراد کمبضاعت، عنوان کرد: یکسری اقدامات در این خصوص انجام شده، اما این کمکها چشمگیر نیست، چراکه این مرکز هیچگونه بودجه دولتی دریافت نمیکند، هزینههای سرسامآور خرید دستگاهها، نیروی انسانی و غیره از طریق بیماران تامین میشود، بنابراین در این خصوص ما با محدودیت مواجه هستیم.
غفاریزاده بیان کرد: هیات مدیره درصدد راهاندازی مرکزی برای حمایت از زوجین نابارور است، علاوه بر این رایزنیهایی با برخی بانکها و موسسات مالی خیریه انجام شده که با اعطای وام بدون بهره به افراد مراجعه کننده به این موسسه، گامی در جهت رفع مشکل این افراد برداشته شود./۱ آذر ۱۳۹۶ایسنا
***
لقاح خارج رحمي IVF چگونه است؟
موارد كاربرد
در تمام مواردي كه شرايط رسيدن اسپرم به تخمك در رحم فراهم نباشد مانند انسداد لوله هاي رحمي، چسبندگي هاي حفره لگني، تعداد كم اسپرم و تحرك پايين اسپرم از روشIVF استفاده مي شود.
مراحل انجام عمل
روز عمل، نمونه اسپرم از مرد و تخمك تحت يك بيهوشي كوتاه و موقت از زن گرفته مي شود. سپس اسپرم و تخمك در آزمايشگاه جنين شناسي در محيط كشت مجاور يكديگر قرار داده مي شود تا اسپرم خودش وارد تخمك شده و آن را بارور كند.
به تخمك لقاح يافته، جنين گفته مي شود. جنين تك سلولي شروع به تقسيم مي كند و يك جنين چند سلولي ايجاد مي كند. جنين پس از 48 تا 72 ساعت به رحم زن منتقل مي شود تا در آنجا لانه گزيني كند و بارداري انجام شود. پس مي توان مراحل انجام عمل IVF را به چهار مرحله تقسيم كرد. مرحله اول: تحريك تخمدان، مرحله دوم: تخمك گيري، مرحله سوم: لقاح اسپرم و تخمك، مرحله چهارم: انتقال جنين.
در مرحله اول براي تحريك تخمدان ها، از داروهاي هورموني استفاده مي شود. تزريق عضلاني آمپول HMG تخمدان ها را براي رشد فوليكول تحريك مي كند و تزريق عضلاني آمپول HCG باعث بلوغ تخمك ها و انجام تخمك گذاري مي شود.
در مرحله عمل، تخمك گيري با يكي از دو روش لاپاراسكوپي يا با مشاهدات سونوگرافي از طريق واژينال امكان پذير است كه در پژوهشكده رويان اين كار با استفاده از روش دوم انجام مي گيرد. در روش دوم نيازي به بيهوشي عمومي نيست و با يك بيهوشي كوتاه مدت يا بي حسي موضعي قابل انجام است. با استفاده از دستگاه سونوگرافي، پزشك فوليكول ها را مشاهده مي كند و مايع فوليكولي همراه با تخمك كشيده مي شود كه به اين عمل اصطلاحا" پانكچر مي گويند.
در مرحله سوم، عمل لقاح اسپرم و تخمك در محيط كشت آزمايشگاه انجام مي گيرد. با توجه به اينكه براي بالا بردن درصد موفقيت چندين تخمك لقاح مي يابد. تعداد جنين هاي تشكيل يافته زياد است. اگر اين جنين ها كيفيت مطلوبي داشته باشند تعدادي از آنها با صلاحديد زوج منجمد و نگهداري مي شوند تا درصورت نياز براي بارداري هاي بعدي از اين جنين ها استفاده شود.
در مرحله چهارم يا انتقال جنين نيز نيازي به بيهوشي نيست. جنين يا جنين ها به وسيله يك كاتتر به داخل رحم منتقل مي شوند و يكي دو ساعت بعد از انتقال جنين، بيمار مرخص مي شود.
مزايا و محدوديت هاي عمل IVF
يكي از مزاياي IVF اين است كه قبل از انتقال جنين، عمل لقاح قابل مشاهده است و در صورتي كه اسپرم با تخمك لقاح پيدا نكند مي توان در نوبت هاي بعدي شرايط لقاح را تغيير داد.
مزيت ديگر IVF اين است كه اگر يك بيمار فاقد لوله هاي رحمي باشد نيز بدون مشكل، عمل IVF انجام مي شود. اما محدوديت IVF آن است كه ميزان بارداري در زنان بالاي 40 سال به علت پايين بودن كيفيت تخمك ها ي زن كاهش مي يابد.
اقدامات قبل از عمل
بعد از آزمايش هاي روتين، آزمايش هورموني و ويزيت زوج توسط متخصصان در صورتي كه روش درماني IVF پيشنهاد شود مراحل زير طي مي شود:
1)روز دوم يا سوم قاعدگي براي بررسي وضعيت تخمدان ها و رحم سونوگرافي انجام مي شود.
2)بعد از انجام سونوگرافي با نظر متخصص دارو جهت تحريك تخمك گذاري تجويز مي شود.
3)طي مرحله مصرف دارو پنج الي شش نوبت سونوگرافي براساس ميزان واكنش تخمدان ها انجام مي شود.
4)زماني كه فوليكول ها به اندازه مناسب مي رسد داروي HCG تزريق مي شود و بيمار آماده عمل تخمك گيري مي شود.
5) حدود 36 ساعت بعد از تزريق HCG و هم زمان با دريافت نمونه اسپرم از مرد، عمل لقاح درون آزمايشگاه انجام مي شود.
مراقبت هاي پس از عمل
يك تا دو ساعت پس از عمل انتقال جنين بيمار مرخص مي شود. توصيه مي شود طي 3 الي 4 روز بعد از عمل فعاليتهاي شديد كه منجر به خستگي مفرط مي شود نداشته باشد. بديهي است آرامش روحي و رواني و پرهيز از شرايط پراضطراب مي تواند در موفقيت عمل مؤثر باشد. معمولا" 10 الي 12 روز بعد از انتقال جنين بيمار به آزمايشگاه هورموني مراجعه مي كند تا مقدار BHCG خون اندازه گيري شود. افزايش اين هورمون اولين نشانه حاملگي است.
***
باردار ی ازروشهای غیرطبیعی -درمان ناباروری
در مواردی که بارداری به روش طبیعی انجام نمیشود چه علت ناباروری شناخته شده باشد و چه ناشناخته، نخستین راهکار درمانی استفاده از روشهای کمک باروری برای کمک به زوجهای نابارور است. روشهای کمک باروری یا ART شامل انواع مختلفی است که مبنای کاربرد آنها به علت ناباروری در زوجها بستگی دارد. این روشها شامل IVF، IUI و ICSI است.
1ـ IUI یا تلقیح داخل رحمی
سادهترین روش برای درمان یک زوج نابارور روش IUI یا تلقیح داخل رحمی است. در مواردی که ناباروری ناشی از مشکلات جنسی مردانه خفیف باشد یا به مشکلات ناشی از گردن رحم مربوط باشد از این روش استفاده میشود. در این روش اسپرم گرفته شده در محیط استریل شسته شده و اسپرمهای مرده و دیگر سلولهایی که همراه آن وجود دارد، جدا شده و اسپرم کاملا سالم و متحرک که از نظر شکل ظاهری طبیعی باشد جدا میشود. این اسپرم در حالت طبیعی داخل واژن ریخته میشود. در این روش درمانی اسپرمهای آماده شده برای لقاح به کمک یک وسیله سوزنمانند بلند که به آن کاتتر گفته میشود، از سوی پزشک متخصص زنان از گردن رحم عبور کرده و به طور مستقیم به داخل رحم تزریق میشود. این کار موجب میشود مسیری که اسپرم برای رسیدن به تخمک آزاد شده در داخل لوله رحمی طی میکند، کوتاهتر شود و احتمال رسیدن اسپرم به تخمک بیشتر شود. علاوه بر این؛ اسپرم مرده و سلولهای دیگر و مواد مختلفی که همراه اسپرمهای سالم وجود دارد از هم جدا شده و به این ترتیب اسپرمهای فعال داخل یک محیط مغذی قرار میگیرد که میتواند براحتی حرکت کند. در بعضی از زنانی که با مشکل ناباروری مواجه هستند در گردن رحم ترشحاتی وجود دارد که موجب کشته شدن اسپرم میشود. از آنجا که در این روش اسپرمها از طریق یک وسیله سوزنمانند از این مسیر عبور میکند، کمتر آسیب میبیند. اگر در زوجهایی که برای درمان ناباروری مراجعه میکنند مشکلات و محدودیتهای خفیفی در روند درمان وجود داشته و سن آنها پایین بوده، اسپرم مرد نسبتا قابل قبول باشد، ترجیح میدهیم از این روش استفاده کنیم که نهتنها هزینه درمانی کمتری دارد، بلکه با مداخله کمتری روی زوجها همراه است. در این روش در بخشی از مسیر به روند بارداری کمک میکنیم تا اسپرم به همان طریق طبیعی حرکت کند و پس از عبور از رحم و لولههای رحمی خود را به تخمک برساند. در حقیقت این روش کمک به روش طبیعی بارداری است و اسپرم شبیه به روش طبیعی حرکت کرده و تخمک را بارور میکند.
2ـ IVF یا لقاح خارج رحمی
اگر اسپرم حرکت لازم را نداشته باشد که از داخل لوله رحم عبور کند و خودش را به تخمک آزاد شده در داخل لولههای رحمی برساند از یک مرحله درمانی پیشرفته یعنی IVF یا لقاح خارج رحمی استفاده میشود. در این روش خانمی که برای درمان ناباروری مراجعه کرده است پس از مصرف داروهایی که برای تحریک تخمکگذاری برای او تجویز شده در داخل اتاق عمل تحت بیهوشی قرار گرفته و تخمکهای آزاد شده از طریق سوزنی که وارد تخمدان میشود خارج خواهد شد. تخمکهای بالغ و رشد کرده از رحم خارج شده در داخل دستگاهی به نام انکوباتور که شرایطی شبیه به رحم دارد در داخل یک محیط مغذی قرار میگیرد.
اسپرمهای گرفته شده از مرد نیز شسته و کاملا پالایش شده و در مرحله بعد اسپرمهای زنده و اسپرمهای متحرک را از آن جدا کرده و روی تخمکها میریزند؛ همان تخمکی که اسپرم باید حرکت میکرد تا خود را به آن میرساند. از آنجا که اسپرم توانایی حرکت لازم برای رسیدن به تخمک را نداشته است این کار در شرایط مصنوعی انجام میشود که به این ترتیب لقاح در خارج از رحم انجام میشود. این روش مستلزم مصرف داروهایی برای تحریک تخمکگذاری و بیهوشی است. جنینی که به این روش در خارج از رحم تشکیل میشود بر اساس روش کار و همچنین با توجه به شرایط سنی بیمار و عوامل مختلف دیگر دو تا پنج روز در خارج از رحم قابل نگهداری است. پس از این مدت جنینی که رشد کرده به کمک یک وسیله سوزن مانند 30 سانتیمتری از واژن و گردن رحم عبور کرده و به طور مستقیم به داخل رحم تزریق میشود. باید توجه داشت جنین حداکثر برای پنج تا شش روز در خارج از رحم قابل نگهداری است. بعضی افراد تصور میکنند منظور از لقاح خارج رحمی سپری شدن مراحل رشد جنین در خارج از رحم است، اما با تمام پیشرفتهای به دست آمده در مسیر علم و فناوری فقط تا شش روز میتوان جنین را بیرون از رحم مادر نگه داشت و بعد از این مدت هیچ دستگاهی قادر به حمایت جنین نخواهد بود. بنابراین جنین ادامه حیاتش را در رحم مادر سپری میکند.
3ـ ICSI یا میکرو اینجکشن
در روش لقاح خارج رحمی به ازای هر تخمک باید 50 هزار اسپرم روی آن ریخته شود. بعضی از افرادی که با مشکل ناباروری مواجه هستند، توانایی تولید این تعداد اسپرم را ندارند. در این گروه از افراد تعداد اسپرمها بسیار کم است تا جایی که گاهی باید اسپرمها را با استفاده از یک سوزن مخصوص از بافت بیضه جدا کرد. تعداد اسپرمهای زنده در این افراد معمولا یک، دو، ده و در نهایت هزار اسپرم است. اگر در مردی که با مشکل ناباروری مواجه است، تعداد اسپرمها کم باشد باید بیشتر در روند باروری مداخله کرد. گاهی این اسپرمها نمیتواند حرکت و از دیواره تخمک عبور کند. در این روش که به آن میکرواینجکشن گفته میشود از یک سوزن بسیار ریز میکروسکوپی که قطر آن در حدود 6 میکرون یا 5 میلیونیم متر است، استفاده میشود و به وسیله آن اسپرم را برداشته و از دیواره تخمک عبور داده و به وسط سیتوپلاسم تخمک تزریق میکنند. این روش به نوعی همان روش IVF است. در افرادی که اسپرم آنها حرکت لازم را نداشته و نمیتواند خودش وارد تخمک شود از این روش برای درمان ناباروری استفاده میشود.
شکست یا پیروزی؟
انتخاب روش درمان ناباروری به شدت مشکلی که زوج نابارور با آن مواجه هستند بستگی دارد. برای انتخاب روش مناسب یک تیم تخصصی شامل متخصص مردان، متخصص زنان، جنینشناس و متخصص لقاح خارج رحمی با هم مشورت میکنند و بر اساس ویژگیهای زوج نابارور، روش درمانی انتخاب میشود. اگر زوج جوان باشند و در آنها کیفیت یا به طور کلی وضع گامتها مناسب باشد، ترجیح داده میشود از روش IUI برای درمان استفاده شود. اگر این روش بعد از دو تا سه بار به نتیجه موفقیتآمیزی نرسید، سراغ IVF میرویم و در نهایت اگر تعداد اسپرمها کافی نباشد روش میکرو اینجکشن یا ICSI انتخاب میشود. اگر این روش هم جواب نداد باید به سراغ درمانهای جایگزین برویم. یکی از عوامل موثر در موفقیت زوجهای نابارور برای نتیجه گرفتن از روشهای کمک باروری مراجعه آنها به یک مرکز درمانی موفق است. درمان ناباروری، درمان اضطراری نیست و به عبارت دیگر مانند بیماری قلبی نیست که فرد مجبور باشد در کوتاهترین زمان ممکن خود را به یک مرکز درمانی برساند. بهترین شاخص و معرف یک مرکز درمانی زوجهای دیگری است که به نتیجه رسیدهاند. موضوع مهم دیگر، تاثیرگذاری داروهایی است که باید مصرف شود. این داروها باید مناسب باشد. شرایط روحی ـ روانی زوجها نیز در میزان موفقیت آنها نقش مهمی دارد. اگر سازمانی هزینههای درمانی را تقبل کند احتمال موفقیت زوجها در این روشها به مراتب بیشتر است. با وجود همه پیشرفتهای به دست آمده در درمان ناباروری، 40 تا 50 درصد افراد ناخواسته به نتیجه نمیرسند. بنابراین افرادی که تحت درمان قرار میگیرند باید صبر و حوصله داشته باشند و با تیم درمان همکاری کنند. زوجی که در یک مرحله از درمان نتیجه نگرفتهاند، با اینکه حق دارند به مرکز دیگری مراجعه کنند، بهتر است ادامه درمان را در همان مرکز پیگیری کنند؛ چراکه احتمال موفقیت آنها در آن مرکز که پزشکان با آنها آشنایی دارند و نقاط ضعف و قوت کارشان را در مرحله قبل مورد بررسی قرار میدهند به مراتب بیشتر خواهد بود./منبغ:جمام جم دی 1392دکتر محمدرضا صادقی / معاون پژوهشی پژوهشگاه ابن سینا
دکنر«اسپرم »خودش را به بیمارانش تلقیح می کرد
پزشک متخصص ناباروری از اسپرم خودش را به زنان منتقل می کرد
نتیجه آزمایشهای «دیانای» نشان میدهد که رئیس سابق یک بانک اسپرم در هلند پدر ۴۹ کودک است. یک سازمان غیردولتی دفاع از حقوق کودکان اعلام کرد که یان کاربات،
پزشک متخصص ناباروری از اسپرم خود برای بارور کردن زنانی که به درمانگاه او مراجعه میکردند استفاده کرده است. این درمانگاه در نزدیکی روتردام، دومین شهر بزرگ هلند قرار دارد.
«یان کاربات» که دو سال پیش فوت کرد، متهم است که بهجای استفاده از اسپرم اهداکنندگان از اسپرم خود برای لقاح مصنوعی درمان جویان استفاده میکرده است. درمانگاهی که یان کاربات ریاست آن را برعهده داشت از سال ۲۰۰۹ میلادی تعطیل شده است. دادگاهی در هلند ماه فوریه سالجاری میلادی دستور داده بود «دیانای» یان کاربات در اختیار خانوادههایی قرار گیرد که پیش از این به درمانگاه او مراجعه کرده بودند. این خانوادهها با استفاده از «دی ان ای» یان کاربات توانستند آزمایش لازم برای تشخیص هویت پدر کودکان را انجام دهند.وکیل خانوادههای شاکی در دفاع از موکلان خود به نبود تشابه بین کودکان آنها با کسانی اشاره کرد که باید اهداکننده اسپرم میبودند./ ۲۶ فروردین ۱۳۹۸ روزنامه ایران
مشاوره-روانشناسی