بهترین راه برای بررسی هیپوتیروئیدیسم آزمایش خون و بررسی میزان هورمون تحریک کننده ی تیروئید است(TSH).

(TSH) هورمونی است که غده ی هیپوفیز در مغز ترشح میکند تا به تیروئید دستور دهد چه میزان هورمون تیروئید ترشح کند.

کمبود ید در رژیم غذایی تان میتواند باعث ورم تیروئید(گواتر) و به هیپوتیروئیدیسم منجر شود.

تفسیر آزمایش خون

اگر به دلیلی غده ی تیروئیدتان کم کار است یا اختلال در عملکرد دارد،غده ی هیپوفیزتان به تیروئیدتان دستور میدهد که سخت تر فعالیت کند که باعث بالا رفتن هورمون (TSH) در خونتان میشود.پس هرچه میزان هورمون (TSH) خونتان بالا تر باشد،غده ی تیروئیدتان کم کارتر است.

(TSH) طبیعی خون کمتر از ۴ mIU/L(میلی-واحد بین المللی بر لیتر) است.

اگر میزان(TSH) تان بیشتر از ۱۰ mIU/L باشد،معمولاً درمان با داروهای تیروئیدی (مصنوعیِ طبیعی)مناسب است.

اگر میزان(TSH) تان بین ۱۰-۴ mIU/L باشد،دارو همچنان ممکن است پیشنهاد شود اگر میزان هورمون های تیروئیدی تان-تیروکسین(T4) و تریودوتیرونین(T3)-به طور غیر معمولی پایین باشند.

مقدار T4 =11.5_4.5 میکروگرم در هر دسی لیتر است.
سطح T3 و T4 معمولا به موازات هم افزایش یا کاهش می یابد.
مقدار T3 =220_70 نانوگرم در هر دسی لیتر است.
T4 به عنوان هورمون تیروئید است .اگر از سطح طبیعی بیشتر شود هیپرتیروئیدی (پر کاری تیروئید) و اگر کمتر باشد هیپوتیروئیدی(کم کاری تیروئید )است.
وقتی سطح T3 پایین تر از حد طبیعی است بیمار در وضعیت هیپوتیروئیدی است.
بیماری های غیر تیروئیدی شدید قادر هستند سطح T3 را به دلیل کاهش تبدیل  T4 به ،T3 در کبد کاهش دهند.به همین دلیل T3 فقط برای تشخیص هیپرتیروئیدی به کار میرود.
افزایش T3 اگر همزمان با T4 نباشد هیپرتیروئیدیسم  است.

عوامل تاثیرگذار بر آزمایش

استفاده از ایزوتوپ می تواند T4  را تغییر دهد.
تزریق تیروکسین می تواند  T4 را افزایش دهد.
T4 بعد از آزمایش با ماده حاجب افزایش می یابد.
مواد ید داربر آزمون تاثیر می گذارند مثل:

مواد ضد عفونی کننده موضعی ، مولتی ویتامین ،افزودنی های خوراکی ، شربت سرفه ، آمیودارون ، استروژن ، سالیسیلات، آمفتامین ها ، داروهای شیمی درمانی ، آنتی بیوتیک ها ، کورتیکوستروئیدها ، داروهای مدر جیوه دار

 داروهایی که  روی آزمایش هورمون تیروئید می تواند تأثیرمنفی داشته باشند
استروژن ،سولفونیل اوره آز ، کورتیکواستروئیدها ، ید ، پروپرانولول ، سایمتیدین ،فنی توئین ، هپارین ، کلرال هیدراته ، مواد حاجب ید دار، لیتیوم ، آمیودارون ،کلوفیبرات ،فورزماید ،دیازپام ،آنتاگونیست های دوپامین ، پروپیل تیو اوراسیل

اگرهیپوتیروئیدیسم بودید

زمانی که پزشکتان هیپوتیروئیدیسم تان را تائید کرد،داروهای متفاوتی برای استفاده در نظر گرفته میشوند.داروی اصلی که استفاده میشود سدیم لِووتیروکسین(Synthroid,Levoxyl,Levothroid,Unithroid) است که نسخه ی مصنوعی تیروکسین(T4)است.سایر داروهای تیروئیدی رایج شامل لیوتیرونین(Cytomel) که نسخه ی مصنوعی تریودوتیرونین(T3) است،لیوتریکس(Thyrolar) که ترکیبی مصنوعی از تیروکسین(T4) و تریودوتیرونین(T3) است و تیروئید طبیعی خشک شده(Armour Thyroid,Nature-throid,Westhroid) است.

هورمون تیروئید طبیعی خشک شده از غده ی تیروئید خشک شده ی خوک درست شده است.

بر اساس فاکتورهای زیادی که شامل کم بودن هورمون های تیروئیدی(T3,T4)در خونتان میباشد،پزشکتان مناسب ترین داروی تیروئیدی را پیشنهاد خواهد داد.

همه ی این داروهای تیروئیدی به سادگی مکمل هورمونی هستند که در خونتان پایین است،پس بدنتان به آنها واکنش منفی نشان نمیدهد.تنها نکته ی ایمنی مقدار مصرف است که بیش از اندازه نباشد.

تداخل دارویی

بعضی از ان داروها ممکن است به صورت منفی با داروهای تیروئیدی تان تداخل کنند.سایر داروهایی که باید مواظب باشید شامل قرص های ضدبارداری خوراکی،هورمون درمانی(استروژن،تستسترون)،بعضی از داروهای ضد حمله،داروهای کاهش دهنده ی کلسترول و بسیاری از داروهای ضد افسردگی هستند.

اگر هر یک از داروهای بالا را مصرف میکنید،به این معنی نیست که نمیتوانید داروهای تیروئیدی را مصرف کنید،

بیشترین داروهایی که تداخل دارند باید حداقل ۴ ساعت قبل از مصرف داروهای تیروئیدی مصرف شوند.

بعضی از غذاها (سویا و مخصوصا محصولات لبنی) و مکملها(مخصوصا کلسیم و آهن)در جذب و تاثیر داروهای تیروئیدی تاثیر گذار هستند.

داروهابانظرپزشک باشد

زمانی که برای درمان هیپوتیروئیدیسم شروع به مصرف داروهای تیروئیدی میکنید،پزشک بر اساس اطلاعاتی مانند نتایج آزمایش خون،وزن،سن و سایر شرایط پزشکی تان،میزان لازم دارو را تعیین میکند.سپس میزان دارو بسته به زمان و بررسی های آینده که شامل معاینات فیزیکی و آزمایشات خون بیشتر است،تنظیم میشود.

اگر به طور ناگهانی دچار اضافه یا کمبود وزن قابل توجهی (بیشتر از ۱۰ پوند)هر پوند برابر 453.56 گرم استشدید،به پزشکتان اطلاع دهید زیرا ممکن است روی میزان مصرف داروهایتان تاثیر بگذارد.

به این دلیل که درمان هیپوتیروئیدیسم اختصاصی است و به طور دقیقی توسط پزشکتان بررسی میشود،۸-۴ هفته پس از شروع درمان یا تغییر میزان مصرف داروهایتان،میزان هورمون TSH تان اندازه گیری میشود.

زمانی که ثابت شد،هر ۱۲-۶ ماه برای میزان هورمونهای TSH،T4 و T3 بررسی خواهید شد.

زمانی که شروع به استفاده از داروهای تیروئیدی با برند و نوع مشخصی کردید،آن را عوض نکنید.اگر نمیتوانید آن را عوض نکنید یا بخاطر هزینه اش باید آن را عوض کنید،به پزشکتان از قبل اطلاع دهید.

داروها را صبح مصرف کنید.

داروهای تیروئیدی به صورت قرص و برای استفاده راحت هستند.زمان زیادی در سیستم بدنتان باقی میمانند زیرا به سرعت متابولیزم نمیشوند پس روزانه فقط یکبار مصرف میکنید.اگرچه اختلاف نظراتی بر سر مصرف در صبح وجود دارد،بسیاری پزشکان احساس میکنند که بهترین زمان برای مصرف داروهای تیروئیدی،اولین کار در صبح پس از بیدار شدن است.آسان است که این عادت را در صبح ها ایجاد کنید و در طول روز هورمونهایتان را تثبیت میکند.

بعضی تحقیقات نشان داده اند که مصرف این داروها قبل از خواب،در افزایش هورمون های تیروئیدی و کاهش هورمون TSH نسبت به مصرف در صبح،موثرتر است.

اگر داروی دیگری مصرف میکنید و لازم است که ۴ ساعت بین مصرف آنها و داروهای تیروئیدی فاصله باشد،مصرف داروهای تیروئیدی در شب میتواند راحتتر باشد.

صرف نظر از زمانی که داروها را مصرف میکنید،نکته ی اصلی این است که مداوم و هرروز در زمان معینی این کار را انجام دهید.

اگر فراموش کردید که داروی تیروئیدتان را مصرف کنید،اگر تا ۱۲ ساعت پس از زمان مصرفتان به یاد آوردید،آن را مصرف کنید.اگر بیشتر از ۱۲ ساعت شد،به سادگی مصرف آن دُز را فراموش کنید.

داروها را با غذا مصرف نکنید

صرف نظر از زمانی که داروها را مصرف میکنید،هیچوقت آنها را با غذا مصرف نکنید زیرا در جذب هورمون و تاثیر گذاری آن تداخل ایجاد میکند.به طور کلی،حداقل ۳۰ دقیقه پس از مصرف داروها صبحانه یا وعده ی دیگری را بخورید.اگر اول غذا خورده اید،حداقل ۲ ساعت تا زمان مصرف داروها صبر کنید.

به جز مصرف نکردن داروها با غذا،منع غذایی دیگری برای استفاده از قرص های تیروئیدی وجود ندارد.

مصرف داروها در شب برای جلوگیری از تداخل صبحانه با داروها در صبح،میتواند راحت تر باشد.

 داروهابا یک لیوان آب بخورید

بسیار مهم است که با داروهای تیروئیدی(Levoxyl)مایعات زیادی مصرف کنید زیرا این قرص ها میل به حل شدن سریع دارند و میتوانند در واکنش به بزاقتان،پشت گلو متورم شوند و باعث مسدود شدن دهان یا خفگی شوند.به همین دلیل،قرص ها را با یک لیوان بزرگ آب(حدودا ۸ اُنس)هر اونس برابر 28.35 گرم است- مصرف کنید تا آنها را بدون تداخل پایین ببرد.

آب خالص مصرف کنید و از استفاده ی داروها با آبمیوه ،شیر یا قهوه بپرهیزید زیرا در جذب آنها تاثیر گذار است.

آب خیلی سرد مصرف نکنید زیرا ممکن است باعث انقباض گلو(باریک شدن) و سخت تر پایین دادن قرص ها شود.

معمولاً در انواع آزمایش‌های خون انجام شده برای عملکرد تیروئید، TSH، T4 و T3 بررسی می‌شوند. برای این کار از یکی از سیاهرگ‌های بازو یک نمونه خون گرفته شده و برای تحلیل به آزمایشگاه فرستاده می‌شود. معمولاً در این آزمایش‌ها بخش «آزاد» یا فعال T3 و T4 اندازه‌گیری می‌شود (یعنی FT4 و FT3). آزمایشگاه‌ها برای مقایسه نتیجه آزمایش خون بیمار با نتایج افراد سالم، از بازه‌های مرجع استفاده می‌کنند. بازه‌های مرجع برای بزرگسالان سالم، عموماً عبارتند از:

در دوران بارداری بازه مرجع TSH سرُم با بازه مرجع جمعیت عمومی متفاوت بوده و بهترین حالت این است که مقادیر آن بر مبنای بازه‌های مرجع بدست آمده از زنان سالم باردار همان جمعیت استخراج شوند.‌ اگر چنین بازه‌های مرجعی برای بارداری در دسترس نباشد می‌توان برای سه ماهه اول از یک بازه TSH معادل 4/0 تا 5/2 mU/l و برای سه ماهه‌های دوم و سوم نیز معادل 4/0 تا 0/3 mU/l استفاده کرد.‌